friður

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: fríður

Faroese[edit]

Etymology[edit]

From Old Norse friðr.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

friður m (genitive singular friðar, uncountable)

  1. peace

Declension[edit]

m13s Singular
Indefinite Definite
Nominative friður friðurin
Accusative frið friðin
Dative frið(i) frið(i)num
Genitive friðar friðarins

Related terms[edit]


Icelandic[edit]

Icelandic Wikipedia has an article on:

Wikipedia is

Etymology[edit]

From Old Norse friðr (peace).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

friður m (genitive singular friðar, no plural)

  1. peace
    • Universal Declaration of Human Rights (Icelandic, English)
      Það ber að viðurkenna, að hver maður sé jafnborinn til virðingar og réttinda, er eigi verði af honum tekin, og er þetta undirstaða frelsis, réttlætis og friðar i heiminum.
      Whereas recognition of the inherent dignity and of the equal and inalienable rights of all members of the human family is the foundation of freedom, justice and peace in the world.
  2. tranquility

Declension[edit]

Derived terms[edit]