gvozden
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Serbo-Croatian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /ɡʋôzden/
- Hyphenation: gvoz‧den
Adjective [edit]
gvȍzden (definite gvȍzdenī, Cyrillic spelling гво̏зден)
Declension [edit]
indefinite forms
| singular | masculine | feminine | neuter | |
|---|---|---|---|---|
| nominative | gvozden | gvozdena | gvozdeno | |
| genitive | gvozdena | gvozdene | gvozdena | |
| dative | gvozdenu | gvozdenoj | gvozdenu | |
| accusative | inanimate animate |
gvozden gvozdena |
gvozdenu | gvozdeno |
| vocative | gvozden | gvozdena | gvozdeno | |
| locative | gvozdenu | gvozdenoj | gvozdenu | |
| instrumental | gvozdenim | gvozdenom | gvozdenim | |
| plural | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | gvozdeni | gvozdene | gvozdena | |
| genitive | gvozdenih | gvozdenih | gvozdenih | |
| dative | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
| accusative | gvozdene | gvozdene | gvozdena | |
| vocative | gvozdeni | gvozdene | gvozdena | |
| locative | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
| instrumental | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
definite forms
| singular | masculine | feminine | neuter | |
|---|---|---|---|---|
| nominative | gvozdeni | gvozdena | gvozdeno | |
| genitive | gvozdenog(a) | gvozdene | gvozdenog(a) | |
| dative | gvozdenom(u/e) | gvozdenoj | gvozdenom(u/e) | |
| accusative | inanimate animate |
gvozdeni gvozdenog(a) |
gvozdenu | gvozdeno |
| vocative | gvozdeni | gvozdena | gvozdeno | |
| locative | gvozdenom(e/u) | gvozdenoj | gvozdenom(e/u) | |
| instrumental | gvozdenim | gvozdenom | gvozdenim | |
| plural | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | gvozdeni | gvozdene | gvozdena | |
| genitive | gvozdenih | gvozdenih | gvozdenih | |
| dative | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
| accusative | gvozdene | gvozdene | gvozdena | |
| vocative | gvozdeni | gvozdene | gvozdena | |
| locative | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
| instrumental | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | gvozdenim(a) | |
