językoznawca
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Polish [edit]
Etymology [edit]
Pronunciation [edit]
-
audio (file)
Noun [edit]
językoznawca m
Declension [edit]
declension of językoznawca
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | językoznawca | językoznawcy |
| genitive | językoznawcy | językoznawców |
| dative | językoznawcy | językoznawcom |
| accusative | językoznawcę | językoznawcy |
| instrumental | językoznawcą | językoznawcami |
| locative | językoznawcy | językoznawcach |
| vocative | językoznawco | językoznawcy |
