równoległy
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Polish [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: [ruvn̪ɔˈlɛɡwɨ]
Adjective [edit]
równoległy m
Declension [edit]
Declension of równoległy
| Case | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Personal and animate masculine | Inanimate masculine | Neuter | Feminine | Personal masculine | Neuter Feminine Non-personal masculine | ||
| Nominative Vocative | równoległy | równoległe | równoległa | równolegli | równoległe | ||
| Genitive | równoległego | równoległej | równoległych | ||||
| Dative | równoległemu | równoległym | |||||
| Accusative | równoległego | równoległy | równoległe | równoległą | równoległych | równoległe | |
| Instrumental | równoległym | równoległymi | |||||
| Locative | równoległej | równoległych | |||||
