rodzynek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Alternative forms[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [rɔˈd͡zɨ.nɛk]

Noun[edit]

rodzynek m

  1. raisin
    • 1836, Jan Karol Sienkiewicz, Kronika Emigracii Polskiej: Tom czwarty, page 176
      Pokrzyczą iak dzieci, które rodzynkiem uspokoić można; na tem sie wszystko skończy.
  2. (colloquial) someone or something which stands out; especially a man in a predominantly female group
    • 2009, Jacek Czajewski, Morskie opowieści, Wielki Błękit (ISBN 9788361217091), page 163
      Ściśle mówiąc, miała to być wyprawa typu „basza pośrodku haremu”, tzn. z kapitanem w mojej osobie jako jedynym męskim rodzynkiem wśród siedmioosobowej załogi.
    • 2012, Witold Szabłowski, Izabela Meyza, Nasz mały PRL. Pół roku w M-3 z trwałą. wąsami i maluchem, Otwarte (ISBN 9788324021680)
      I choć Jacek Kurczewski zwraca mi uwagę, że w latach 80. w noszeniu wąsów lubowali się też ubecy, to faktem jest, że w wybranym w lipcu 1981 roku Biurze Politycznym KC PZPR wszyscy są gładziutko ogoleni. Jedynym rodzynkiem jest krakowski uczony Hieronim Kubiak, który ma brodę.

Declension[edit]

Noun[edit]

rodzynek f

  1. genitive plural of rodzynka