villur
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Faroese[edit]
Etymology[edit]
From Old Norse villr, from Proto-Germanic *wilþijaz.
Pronunciation[edit]
- IPA: [ˈvɪdlʊr]
Adjective[edit]
villur
Declension[edit]
| villur a20 | |||
| Singular (eintal) | m (kallkyn) | f (kvennkyn) | n (hvørkikyn) |
| Nominative (hvørfall) | villur | vill | vilt |
| Accusative (hvønnfall) | villan | villa | |
| Dative (hvørjumfall) | villum | villari | villum |
| Genitive (hvørsfall) | (vils) | (villar/ vilrar) |
(vils) |
| Plural (fleirtal) | m (kallkyn) | f (kvennkyn) | n (hvørkikyn) |
| Nominative (hvørfall) | villir | villar | vill |
| Accusative (hvønnfall) | villar | ||
| Dative (hvørjumfall) | villum | ||
| Genitive (hvørsfall) | (villa vilra) |
||