biedula

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: biedulą

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From bieda +‎ -ula. First attested in 1887.[1][2]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /bjɛˈdu.la/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ula
  • Syllabification: bie‧du‧la

Noun

[edit]

biedula f (diminutive biedulka)

  1. (colloquial, endearing) poor thing
    Synonyms: biedak, biedactwo

Declension

[edit]
[edit]
adjectives
adverb
nouns
verbs

References

[edit]
  1. ^ Przegląd Tygodniowy Życia Społecznego, Literatury i Sztuk Pięknych R.22[1], number 21, 1887, page 294
  2. ^ biedula in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

[edit]
  • biedula in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • biedula in Polish dictionaries at PWN