ëmdoen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From ëm- +‎ doen.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

ëmdoen (third-person singular present deet ëm, preterite doung ëm, past participle ëmgedoen or ëmgedunn, past subjunctive déing ëm or deit ëm, auxiliary verb hunn)

  1. to change clothes, to get changed

Conjugation[edit]

Irregular with past tense, separable
infinitive ëmdoen
participle ëmgedoen
auxiliary hunn
present
indicative
past
indicative
conditional imperative
1st singular doen ëm doung ëm déing ëm
2nd singular dees ëm doungs ëm déings ëm do ëm
3rd singular deet ëm doung ëm déing ëm
1st plural doen ëm doungen ëm déingen ëm
2nd plural dot ëm doungt ëm déingt ëm dot ëm
3rd plural doen ëm doungen ëm déingen ëm
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.