ënnerstëtzen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From ënner- +‎ stëtzen

Verb[edit]

ënnerstëtzen (third-person singular present ënnerstëtzt, past participle ënnerstëtzt, auxiliary verb hunn)

  1. to support

Conjugation[edit]

Regular
infinitive ënnerstëtzen
participle ënnerstëtzt
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular ënnerstëtzen
2nd singular ënnerstëtz ënnerstëtz
3rd singular ënnerstëtzt
1st plural ënnerstëtzen
2nd plural ënnerstëtzt ënnerstëtzt
3rd plural ënnerstëtzen
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.