ënnersträichen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From ënner- +‎ sträichen

Verb[edit]

ënnersträichen (third-person singular present ënnersträicht, past participle ënnerstrach, auxiliary verb hunn)

  1. to underline

Conjugation[edit]

Regular
infinitive ënnersträichen
participle ënnerstrach
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular ënnersträichen
2nd singular ënnersträichs ënnersträich
3rd singular ënnersträicht
1st plural ënnersträichen
2nd plural ënnersträicht ënnersträicht
3rd plural ënnersträichen
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.