önce
Appearance
See also: once
Turkish
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Ottoman Turkish اوڭجه (öñce), a derivation from Proto-Turkic *öŋ (“front”).[1]
Pronunciation
[edit]Adverb
[edit]önce
Derived terms
[edit]Postposition
[edit]önce (+ ablative)
Noun
[edit]önce
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | önce | önceler |
| definite accusative | önceyi | önceleri |
| dative | önceye | öncelere |
| locative | öncede | öncelerde |
| ablative | önceden | öncelerden |
| genitive | öncenin | öncelerin |
Antonyms
[edit]Derived terms
[edit]References
[edit]- ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*öŋ”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden; Cologne; New York: E.J. Brill