żeglarz

Polish

Etymology

Etymology tree

Middle High German sigelenbor.

Proto-Indo-European *h₂euh₁-der.?

Proto-Slavic *-ovati

Old Polish -ować

Polish -ować

Polish żeglować

Proto-Indo-European *-yósder.

Proto-Italic *-āzios

Latin -āriusnom.

Latin -āriusbor.

Proto-Germanic *-ārijaz

Gothic -𐌰𐍂𐌴𐌹𐍃 (-areis)bor.

Proto-Slavic *-ařь

Old Polish -arz

Polish -arz

Polish żeglarz

From żeglować + -arz.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈʐɛ.ɡlaʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɡlaʂ
• Syllabification: że‧glarz

Noun

żeglarz m pers (female equivalent żeglarka)

1. (sailing) sailor

   Synonym: marynarz

2. seafarer
3. yachtsman

Declension

Declension of żeglarz

	singular	plural
nominative	żeglarz	żeglarze
genitive	żeglarza	żeglarzy/żeglarzów
dative	żeglarzowi	żeglarzom
accusative	żeglarza	żeglarzy/żeglarzów
instrumental	żeglarzem	żeglarzami
locative	żeglarzu	żeglarzach
vocative	żeglarzu	żeglarze

Derived terms

• żeglarski
• żeglarstwo

Related terms

• żagiel

Further reading

• “żeglarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “żeglarz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)