αδιάλειπτος
Greek
[edit]Adjective
[edit]αδιάλειπτος • (adiáleiptos) m (feminine αδιάλειπτη, neuter αδιάλειπτο)
Declension
[edit]Declension of αδιάλειπτος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αδιάλειπτος • | αδιάλειπτη • | αδιάλειπτο • | αδιάλειπτοι • | αδιάλειπτες • | αδιάλειπτα • |
genitive | αδιάλειπτου • | αδιάλειπτης • | αδιάλειπτου • | αδιάλειπτων • | αδιάλειπτων • | αδιάλειπτων • |
accusative | αδιάλειπτο • | αδιάλειπτη • | αδιάλειπτο • | αδιάλειπτους • | αδιάλειπτες • | αδιάλειπτα • |
vocative | αδιάλειπτε • | αδιάλειπτη • | αδιάλειπτο • | αδιάλειπτοι • | αδιάλειπτες • | αδιάλειπτα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο αδιάλειπτος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδιάλειπτος, etc.) |
Synonyms
[edit]- αδιάκοπος (adiákopos, “uninterrupted”)
Related terms
[edit]- αδιάλειπτα (adiáleipta, “incessantly”)