αναποφάσιστος
Greek
Etymology
αν- (an-, “in-, un-”) + απόφαση (apófasi, “decision”), calque of French indécis. First attested 1888.
Adjective
αναποφάσιστος • (anapofásistos) m (feminine αναποφάσιστη, neuter αναποφάσιστο)
Declension
Declension of αναποφάσιστος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αναποφάσιστος • | αναποφάσιστη • | αναποφάσιστο • | αναποφάσιστοι • | αναποφάσιστες • | αναποφάσιστα • |
genitive | αναποφάσιστου • | αναποφάσιστης • | αναποφάσιστου • | αναποφάσιστων • | αναποφάσιστων • | αναποφάσιστων • |
accusative | αναποφάσιστο • | αναποφάσιστη • | αναποφάσιστο • | αναποφάσιστους • | αναποφάσιστες • | αναποφάσιστα • |
vocative | αναποφάσιστε • | αναποφάσιστη • | αναποφάσιστο • | αναποφάσιστοι • | αναποφάσιστες • | αναποφάσιστα • |
Synonyms
- άβουλος f (ávoulos, “indecisive”)
Antonyms
- αποφασιστικός f (apofasistikós, “decisive”)
Related terms
- αναποφάσιστα (anapofásista, “indecisively”)
- αναποφασιστικότητα f (anapofasistikótita, “indecision”)