δύστηκτος

Greek

Adjective

δύστηκτος • (dýstiktos) m (feminine δύστηκτη, neuter δύστηκτο)

1. refractory (resistant to great heat)

Declension

Declension of δύστηκτος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	δύστηκτος (dýstiktos)	δύστηκτη (dýstikti)	δύστηκτο (dýstikto)		δύστηκτοι (dýstiktoi)	δύστηκτες (dýstiktes)	δύστηκτα (dýstikta)
genitive	δύστηκτου (dýstiktou)	δύστηκτης (dýstiktis)	δύστηκτου (dýstiktou)		δύστηκτων (dýstikton)	δύστηκτων (dýstikton)	δύστηκτων (dýstikton)
accusative	δύστηκτο (dýstikto)	δύστηκτη (dýstikti)	δύστηκτο (dýstikto)		δύστηκτους (dýstiktous)	δύστηκτες (dýstiktes)	δύστηκτα (dýstikta)
vocative	δύστηκτε (dýstikte)	δύστηκτη (dýstikti)	δύστηκτο (dýstikto)		δύστηκτοι (dýstiktoi)	δύστηκτες (dýstiktes)	δύστηκτα (dýstikta)

Synonyms

• δυσκατέργαστος (dyskatérgastos)