Jump to content

επιρρηματικός

From Wiktionary, the free dictionary

Greek

[edit]

Adjective

[edit]

επιρρηματικός (epirrimatikósm (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)

  1. (grammar) adverbial, relating to an adverb

Declension

[edit]
Declension of επιρρηματικός
singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative επιρρηματικός (epirrimatikós) επιρρηματική (epirrimatikí) επιρρηματικό (epirrimatikó) επιρρηματικοί (epirrimatikoí) επιρρηματικές (epirrimatikés) επιρρηματικά (epirrimatiká)
genitive επιρρηματικού (epirrimatikoú) επιρρηματικής (epirrimatikís) επιρρηματικού (epirrimatikoú) επιρρηματικών (epirrimatikón) επιρρηματικών (epirrimatikón) επιρρηματικών (epirrimatikón)
accusative επιρρηματικό (epirrimatikó) επιρρηματική (epirrimatikí) επιρρηματικό (epirrimatikó) επιρρηματικούς (epirrimatikoús) επιρρηματικές (epirrimatikés) επιρρηματικά (epirrimatiká)
vocative επιρρηματικέ (epirrimatiké) επιρρηματική (epirrimatikí) επιρρηματικό (epirrimatikó) επιρρηματικοί (epirrimatikoí) επιρρηματικές (epirrimatikés) επιρρηματικά (epirrimatiká)
[edit]