κατηγορία

See also: κατηγορίᾳ

Ancient Greek

Alternative forms

• κᾰτηγορῐ́η (kătēgorĭ́ē) — Ionic

Etymology

From κᾰτηγορέω (kătēgoréō, “I accuse, speak against”) +‎ -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ka.tɛː.ɡo.rí.aː/ → /ka.ti.ɣoˈri.a/ → /ka.ti.ɣoˈri.a/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.tɛː.ɡo.rí.aː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ka.te̝.ɡoˈri.a/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ka.ti.ɣoˈri.a/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ka.ti.ɣoˈri.a/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ka.ti.ɣoˈri.a/

Noun

κᾰτηγορῐ́ᾱ • (kătēgorĭ́ā) f (genitive κᾰτηγορῐ́ᾱς); first declension

1. charge, accusation
2. (logic) predication, category

Inflection

First declension of ἡ κᾰτηγορῐ́ᾱ; τῆς κᾰτηγορῐ́ᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ κᾰτηγορῐ́ᾱ hē kătēgorĭ́ā	τὼ κᾰτηγορῐ́ᾱ tṑ kătēgorĭ́ā	αἱ κᾰτηγορῐ́αι hai kătēgorĭ́ai
Genitive	τῆς κᾰτηγορῐ́ᾱς tês kătēgorĭ́ās	τοῖν κᾰτηγορῐ́αιν toîn kătēgorĭ́ain	τῶν κᾰτηγορῐῶν tôn kătēgorĭôn
Dative	τῇ κᾰτηγορῐ́ᾳ tēî kătēgorĭ́āi	τοῖν κᾰτηγορῐ́αιν toîn kătēgorĭ́ain	ταῖς κᾰτηγορῐ́αις taîs kătēgorĭ́ais
Accusative	τὴν κᾰτηγορῐ́ᾱν tḕn kătēgorĭ́ān	τὼ κᾰτηγορῐ́ᾱ tṑ kătēgorĭ́ā	τᾱ̀ς κᾰτηγορῐ́ᾱς tā̀s kătēgorĭ́ās
Vocative	κᾰτηγορῐ́ᾱ kătēgorĭ́ā	κᾰτηγορῐ́ᾱ kătēgorĭ́ā	κᾰτηγορῐ́αι kătēgorĭ́ai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

• Greek: κατηγορία (katigoría)
• → Georgian: კატეგორია (ḳaṭegoria)
• → Late Latin: catēgoria (see there for further descendants)

References

• “κατηγορία”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κατηγορία”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “κατηγορία” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• G2724 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • accusation idem, page 8.
  • category idem, page 118.
  • denunciation idem, page 211.
  • invective idem, page 456.
  • philippic idem, page 610.
  • predicable idem, page 634.
  • tirade idem, page 877.

Greek

Etymology

From Ancient Greek κᾰτηγορῐ́ᾱ (kătēgorĭ́ā).

Noun

κατηγορία • (katigoría) f (plural κατηγορίες)

1. category

   Άρθρα στην κατηγορία «Ουσιαστικά». ― Árthra stin katigoría «Ousiastiká». ― Articles in the category “Nouns”.

2. accusation, charge

   Synonym: έγκληση f (égklisi)

   Antonym: (colloquial) (colloquial) αβανιά f (avaniá, “false accusation”)

   1. (usually plural) charges against [with εναντίον (enantíon , + genitive)], [with σε βάρος (se város , + genitive)] or [with κατά (katá , + genitive)]

   Η κατηγορία εναντίον μας ήταν … ― I katigoría enantíon mas ítan … ― The charge against us was …

Declension

Declension of κατηγορία

	singular	plural
nominative	κατηγορία (katigoría)	κατηγορίες (katigoríes)
genitive	κατηγορίας (katigorías)	κατηγοριών (katigorión)
accusative	κατηγορία (katigoría)	κατηγορίες (katigoríes)
vocative	κατηγορία (katigoría)	κατηγορίες (katigoríes)

Related terms

• αλληλοκατηγορία f (allilokatigoría, “recrimination”)

• and see: κατηγορώ (katigoró, “to accuse”)

Descendants

• → Romanian: catigorie

References

• κατηγορία, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language