κλίμακα

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /klǐː.ma.ka/ → /ˈkli.ma.ka/ → /ˈkli.ma.ka/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /klǐː.ma.ka/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈkli.ma.ka/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈkli.ma.ka/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈkli.ma.ka/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈkli.ma.ka/

Noun

κλῑ́μᾰκᾰ • (klī́măkă)

1. accusative singular of κλῖμαξ (klîmax)

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek κλῖμᾰξ (klîmăx), with semantic borrowings from French échelle and Italian scala.

Noun

κλίμακα • (klímaka) f (plural κλίμακες)

1. (music) scale, mode
2. (cartography) scale
3. (sciences) scale

   κλίμακα Κέλβιν ― klímaka Kélvin ― Kelvin scale (temperature)

4. ladder

   Synonym: σκάλα (skála)

5. stairs

   Synonym: σκάλα (skála)

Declension

Declension of κλίμακα

	singular	plural
nominative	κλίμακα (klímaka)	κλίμακες (klímakes)
genitive	κλίμακας (klímakas)	κλιμάκων (klimákon)
accusative	κλίμακα (klímaka)	κλίμακες (klímakes)
vocative	κλίμακα (klímaka)	κλίμακες (klímakes)

Derived terms

• κλίμακα Μποφόρ f (klímaka Bofór, “Beaufort scale”)