κονίαμα

Greek

Noun

κονίαμα • (koníama) n (plural κονιάματα)

1. (construction) mortar

Declension

Declension of κονίαμα

	singular	plural
nominative	κονίαμα (koníama)	κονιάματα (koniámata)
genitive	κονιάματος (koniámatos)	κονιαμάτων (koniamáton)
accusative	κονίαμα (koníama)	κονιάματα (koniámata)
vocative	κονίαμα (koníama)	κονιάματα (koniámata)

Coordinate terms

• αμμοκονία f (ammokonía, “mortar”)
• αμμοκονίαμα n (ammokoníama, “mortar”)
• ασβεστοκονίαμα n (asvestokoníama, “lime-mortar”)
• επίχρισμα n (epíchrisma, “plaster”)
• μπετό n (betó, “concrete”) (colloquial)
• μπετόν n (betón, “concrete”)
• οπλισμένο σκυρόδεμα n (oplisméno skyródema, “reinforced concrete”)
• σκυρόδεμα n (skyródema, “concrete”) (formal)
• σοβάς m (sovás, “plaster”)
• τσιμεντοκονία f (tsimentokonía, “cement-mortar”)

Further reading

• κονίαμα on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el