περιπέτεια

Ancient Greek

Etymology

From περιπετής (peripetḗs) +‎ -εια (-eia).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pe.ri.pé.teː.a/ → /pe.riˈpe.ti.a/ → /pe.riˈpe.ti.a/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pe.ri.pé.teː.a/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pe.riˈpe.ti.a/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /pe.riˈpe.ti.a/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pe.riˈpe.ti.a/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pe.riˈpe.ti.a/

Noun

περῐπέτειᾰ • (perĭpéteiă) f (genitive περῐπετείᾱς); first declension

1. turnaround
2. sudden change
3. (drama) plot twist, peripeteia

Declension

First declension of ἡ περῐπέτειᾰ; τῆς περῐπετείᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ περῐπέτειᾰ hē perĭpéteiă	τὼ περῐπετείᾱ tṑ perĭpeteíā	αἱ περῐπέτειαι hai perĭpéteiai
Genitive	τῆς περῐπετείᾱς tês perĭpeteíās	τοῖν περῐπετείαιν toîn perĭpeteíain	τῶν περῐπετειῶν tôn perĭpeteiôn
Dative	τῇ περῐπετείᾳ tēî perĭpeteíāi	τοῖν περῐπετείαιν toîn perĭpeteíain	ταῖς περῐπετείαις taîs perĭpeteíais
Accusative	τὴν περῐπέτειᾰν tḕn perĭpéteiăn	τὼ περῐπετείᾱ tṑ perĭpeteíā	τᾱ̀ς περῐπετείᾱς tā̀s perĭpeteíās
Vocative	περῐπέτειᾰ perĭpéteiă	περῐπετείᾱ perĭpeteíā	περῐπέτειαι perĭpéteiai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Descendants

• Greek: περιπέτεια (peripéteia)
• → Bulgarian: перипетия (peripetija)
• → Catalan: peripècia
• → English: peripeteia
• → French: péripétie
• → German: Peripetie
• → Italian: peripezia
• → Polish: perypetia
• → Portuguese: peripécia
• → Russian: перипети́я (peripetíja)
• → Spanish: peripecia
• → Swedish: peripeti
• → Ukrainian: перипеті́я (perypetíja)

Further reading

• περιπέτεια in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• περιπέτεια, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
• “περιπέτεια”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press

Greek

Etymology

From Ancient Greek περιπέτεια (peripéteia, “u-turn or sudden change”), from περί (perí, “round, around, about”) + the stem of πίπτω (píptō, “to fall”).

Noun

περιπέτεια • (peripéteia) f (plural περιπέτειες)

1. adventure, escapade

Declension

Declension of περιπέτεια

	singular	plural
nominative	περιπέτεια (peripéteia)	περιπέτειες (peripéteies)
genitive	περιπέτειας (peripéteias)	περιπετειών (peripeteión)
accusative	περιπέτεια (peripéteia)	περιπέτειες (peripéteies)
vocative	περιπέτεια (peripéteia)	περιπέτειες (peripéteies)