тума

Moksha

Тума.

Etymology

From Proto-Mordvinic *tumə, from Proto-Uralic *tamme. Cognates include Erzya тумо (tumo).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtuma/
• Rhymes: -uma
• Hyphenation: ту‧ма

Noun

ту́ма • (túma)

1. (botany) oak (Quercus)

Declension

Declension of тума (tuma)

case	singular	plural
nominative (...)	тума (tuma)	тумат (tumat)
genitive (of ...)	тумань (tumań)
dative (to ...)	туманди (tumanďi)
comparative (like ...)	тумашка (tumaška)
ablative (than ...)	тумада (tumada)
lative (into ...)	тумав (tumav)
illative (into ...)	тумас (tumas)
inessive (in ...)	тумаса (tumasa)
elative (out of ...)	тумаста (tumasta)
prolative (through ...)	тумава (tumava)
causative (for ...)	туманкса (tumanksa)
translative (becoming ...)	тумакс (tumaks)
abessive (without ...)	тумафтома (tumaftoma)

Definite declension of тума (tuma)

case	singular	plural
nominative (...)	тумась (tumaś)	туматне (tumatńe)
genitive (of ...)	тумать (tumať)	туматнень (tumatńeń)
dative (to ...)	тумати (tumaťi)	туматненди (tumatńenďi)

Derived terms

adjectives

• тумонь (tumoń)

References

• V. I. Shchankina (1993), “тума”, in Мокшень-рузонь валкс [Moksha-Russian dictionary], Saransk: MKI, →ISBN, page 156

Sirenik

Noun

тума (tuma)

1. trail
2. road

References

• G. A. Menovschikov (1964), Язык сиреникских эскимосов [The language of Sirenik Eskimos]‎^[1], Академия Наук СССР, page 198

Yakut

Etymology

Unknown.

Noun

тума • (tuma)

1. spice