գնամ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

The origin is uncertain.

Verb[edit]

գնամ ‎(gnam)

  1. to go, to walk
    գնալ զկնի, զհետ գնալ‎ ― gnal zkni, zhet gnal ― to follow
    գնալ զճանապարհ, զճանապարհաւ, ընդ ճանապարհ զկողմամբք‎ ― gnal zčanaparh, zčanaparhaw, ənd čanaparh zkołmambkʿ ― to walk
    գնալ ի վերայ ջրոց‎ ― gnal i veray ǰrocʿ ― to swim
    գնալ ի չորս‎ ― gnal i čʿors ― to go on hands and feet, to grope
    որ գնայ ի ձեռս/ի վերայ ձեռաց‎ ― or gnay i jeṙs/i veray jeṙacʿ ― that walks on its hands
    յապականութիւն անցեալ գնալ‎ ― yapakanutʿiwn ancʿeal gnal ― to be corrupted
    ի բաց գնալ‎ ― i bacʿ gnal ― to go away; to depart
    գնամ յաշխարհէ‎ ― gnam yašxarhē ― to die
    ոչ ինչ գնան առ նոսա բանք սպառնալեացն‎ ― očʿ inčʿ gnan aṙ nosa bankʿ spaṙnaleacʿn ― the threats make no impression on them
    ընդդէմ գնալ‎ ― ənddēm gnal ― to resist
    գնալ արուեստի‎ ― gnal aruesti ― to be in use, vogue or fashion
    գնացեալ‎ ― gnacʿeal ― deceased
  2. to pass, to flow, to flow away (of water, life)
    գործք գնացեալք‎ ― gorckʿ gnacʿealkʿ ― things that are past
    ի գնացելում աւուր‎ ― i gnacʿelum awur ― yesterday, the other day
  3. to behave one's self, to conduct one's self

Conjugation[edit]

Usage notes[edit]

The word has the following combining forms: գնայ- ‎(gnay-), գնա- ‎(gna-), գնաց- ‎(gnacʿ-).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • գնամ in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • գնամ in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language, a.k.a. NHB], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • գնալ in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University [Reprint of the original edition: 1926–1935, in 7 volumes, Yerevan]