դիակն
Old Armenian
Etymology
Noun
դիակն • (diakn)
- corpse, dead body
- պաճուճել դեղովք զդիակն ― pačučel dełovkʻ zdiakn ― to embalm
- առնել դիակն անթուելի ― aṙnel diakn antʻueli ― to make great carnage
- դիակունք կռոց ― diakunkʻ kṙocʻ ― destruction of idols
Declension
n-type
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | դիակն (diakn) | դիակունք (diakunkʻ) | |
genitive | դիական (diakan) | դիականց (diakancʻ) | |
dative | դիական (diakan) | դիականց (diakancʻ) | |
accusative | դիակն (diakn) | դիակունս (diakuns) | |
ablative | դիականէ (diakanē) | դիականց (diakancʻ) | |
instrumental | դիակամբ (diakamb) | դիակամբք (diakambkʻ) | |
locative | դիական (diakan) | դիակունս (diakuns) |
Synonyms
Derived terms
- դիակնանամ (diaknanam)
Descendants
- Armenian: դիակ (diak)
References
- Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “դիակն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
- Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “դիակն”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Petrosean, Matatʻeay (1879) “դիակն”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- J̌ahukyan, Geworg (1998) “-ակն”, in Hin hayereni verǰacancʻneri cagumə [The Origin of Old Armenian Suffixes] (Hayocʻ lezvi hamematakan kʻerakanutʻyan harcʻer; 2) (in Armenian), Yerevan: Anania Širakacʻi, pages 5–48