տի

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: -տի

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *dīt- or *dīti-. Cognate with Proto-Germanic *tīdiz.

Noun[edit]

տի (ti)

  1. (usually in the plural) age, years, time of life
    տիք մանկութեանtikʿ mankutʿeaninfancy, tender age, first period of life
    անլիութիւն տիոցanliutʿiwn tiocʿimmaturity, unripe age
    տիք ծերութեանtikʿ cerutʿeanold age
    ի տղայ տիոց, անդստին յառաջին տիոցնi tłay tiocʿ, andstin yaṙaǰin tiocʿnfrom one's infancy; from one's boyish or girlish days, from boyhood or girlhood
    ի մատաղ/ի մանուկ տիոցi matał/i manuk tiocʿfrom one's earliest years
    ի հասակ եւ ի տիս հասեալi hasak ew i tis hasealgrown up
    ի կատարեալ տիս հասեալi katareal tis hasealarrived at years of discretion
    յերեքտասանամեան տիyerekʿtasanamean tithirteen years old
    մանկագոյն տիովքmankagoyn tiovkʿyoung, in infancy
    ի նոյն տիս հասակաց, հաւասար տիօքi noyn tis hasakacʿ, hawasar tiōkʿof the same age, coetaneous
  2. (usually in the plural) century

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “տիք”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “տի”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “տի”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935