Jump to content

أبهر

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

أَبْهَرَ (ʔabhara) IV (non-past يُبْهِرُ (yubhiru), verbal noun إِبْهَار (ʔibhār))

  1. to impress, to surprise, to astonish
    Synonym: أَدْهَشَ (ʔadhaša)
    أَبهَرَ المُشاهِدِينَ بمهاراتِهِ الخارقة.
    ʔabhara l-mušāhidīna bi-mahārāt-i-hi l-ḵāriqah.
    He impressed the audience with his extraordinary skills.

Conjugation

[edit]
Conjugation of أَبْهَرَ (IV, sound, full passive, verbal noun إِبْهَار)
verbal noun
الْمَصْدَر
إِبْهَار
ʔibhār
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُبْهِر
mubhir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُبْهَر
mubhar
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m أَبْهَرْتُ
ʔabhartu
أَبْهَرْتَ
ʔabharta
أَبْهَرَ
ʔabhara
أَبْهَرْتُمَا
ʔabhartumā
أَبْهَرَا
ʔabharā
أَبْهَرْنَا
ʔabharnā
أَبْهَرْتُمْ
ʔabhartum
أَبْهَرُوا
ʔabharū
f أَبْهَرْتِ
ʔabharti
أَبْهَرَتْ
ʔabharat
أَبْهَرَتَا
ʔabharatā
أَبْهَرْتُنَّ
ʔabhartunna
أَبْهَرْنَ
ʔabharna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُبْهِرُ
ʔubhiru
تُبْهِرُ
tubhiru
يُبْهِرُ
yubhiru
تُبْهِرَانِ
tubhirāni
يُبْهِرَانِ
yubhirāni
نُبْهِرُ
nubhiru
تُبْهِرُونَ
tubhirūna
يُبْهِرُونَ
yubhirūna
f تُبْهِرِينَ
tubhirīna
تُبْهِرُ
tubhiru
تُبْهِرَانِ
tubhirāni
تُبْهِرْنَ
tubhirna
يُبْهِرْنَ
yubhirna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُبْهِرَ
ʔubhira
تُبْهِرَ
tubhira
يُبْهِرَ
yubhira
تُبْهِرَا
tubhirā
يُبْهِرَا
yubhirā
نُبْهِرَ
nubhira
تُبْهِرُوا
tubhirū
يُبْهِرُوا
yubhirū
f تُبْهِرِي
tubhirī
تُبْهِرَ
tubhira
تُبْهِرَا
tubhirā
تُبْهِرْنَ
tubhirna
يُبْهِرْنَ
yubhirna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُبْهِرْ
ʔubhir
تُبْهِرْ
tubhir
يُبْهِرْ
yubhir
تُبْهِرَا
tubhirā
يُبْهِرَا
yubhirā
نُبْهِرْ
nubhir
تُبْهِرُوا
tubhirū
يُبْهِرُوا
yubhirū
f تُبْهِرِي
tubhirī
تُبْهِرْ
tubhir
تُبْهِرَا
tubhirā
تُبْهِرْنَ
tubhirna
يُبْهِرْنَ
yubhirna
imperative
الْأَمْر
m أَبْهِرْ
ʔabhir
أَبْهِرَا
ʔabhirā
أَبْهِرُوا
ʔabhirū
f أَبْهِرِي
ʔabhirī
أَبْهِرْنَ
ʔabhirna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m أُبْهِرْتُ
ʔubhirtu
أُبْهِرْتَ
ʔubhirta
أُبْهِرَ
ʔubhira
أُبْهِرْتُمَا
ʔubhirtumā
أُبْهِرَا
ʔubhirā
أُبْهِرْنَا
ʔubhirnā
أُبْهِرْتُمْ
ʔubhirtum
أُبْهِرُوا
ʔubhirū
f أُبْهِرْتِ
ʔubhirti
أُبْهِرَتْ
ʔubhirat
أُبْهِرَتَا
ʔubhiratā
أُبْهِرْتُنَّ
ʔubhirtunna
أُبْهِرْنَ
ʔubhirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُبْهَرُ
ʔubharu
تُبْهَرُ
tubharu
يُبْهَرُ
yubharu
تُبْهَرَانِ
tubharāni
يُبْهَرَانِ
yubharāni
نُبْهَرُ
nubharu
تُبْهَرُونَ
tubharūna
يُبْهَرُونَ
yubharūna
f تُبْهَرِينَ
tubharīna
تُبْهَرُ
tubharu
تُبْهَرَانِ
tubharāni
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُبْهَرَ
ʔubhara
تُبْهَرَ
tubhara
يُبْهَرَ
yubhara
تُبْهَرَا
tubharā
يُبْهَرَا
yubharā
نُبْهَرَ
nubhara
تُبْهَرُوا
tubharū
يُبْهَرُوا
yubharū
f تُبْهَرِي
tubharī
تُبْهَرَ
tubhara
تُبْهَرَا
tubharā
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُبْهَرْ
ʔubhar
تُبْهَرْ
tubhar
يُبْهَرْ
yubhar
تُبْهَرَا
tubharā
يُبْهَرَا
yubharā
نُبْهَرْ
nubhar
تُبْهَرُوا
tubharū
يُبْهَرُوا
yubharū
f تُبْهَرِي
tubharī
تُبْهَرْ
tubhar
تُبْهَرَا
tubharā
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna

Descendants

[edit]
  • South Levantine Arabic: أبهر

Etymology 2

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

أَبْهَر (ʔabharm

  1. (anatomy) aorta
    Synonyms: وَتِين (watīn), أَوُرْطَى (ʔawurṭā)

Declension

[edit]
Declension of noun أَبْهَر (ʔabhar)
singular basic singular diptote
indefinite definite construct
informal أَبْهَر
ʔabhar
الْأَبْهَر
al-ʔabhar
أَبْهَر
ʔabhar
nominative أَبْهَرُ
ʔabharu
الْأَبْهَرُ
al-ʔabharu
أَبْهَرُ
ʔabharu
accusative أَبْهَرَ
ʔabhara
الْأَبْهَرَ
al-ʔabhara
أَبْهَرَ
ʔabhara
genitive أَبْهَرَ
ʔabhara
الْأَبْهَرِ
al-ʔabhari
أَبْهَرِ
ʔabhari

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Learned borrowing from Arabic أَبْهَرَ (ʔabhara).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /ʔab.har/, [ˈʔɑb.hɑrˤ]
    • Audio (Ramallah):(file)

    Verb

    [edit]

    أبهر (ʔabhar) IV (present ببهر (bibher))

    1. to amaze, to surprise
      Synonym: أدهش (ʔadhaš)

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of أبهر
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    past m أبهرت (ʔabhart) أبهرت (ʔabhart) أبهر (ʔabhar) أبهرنا (ʔabharna) أبهرتو (ʔabhartu) أبهرو (ʔabharu)
    f ابهرتي (ʔabharti) أبهرت (ʔabharat)
    present m ببهر (babhir) بتبهر (btibhir) ببهر (bibhir) منبهر (mnibhir) بتبهرو (btibhiru) ببهرو (bibhiru)
    f بتبهري (btibhiri) بتبهر (btibhir)
    subjunctive m ابهر (abhir) تبهر (tibhir) يبهر (yibhir) نبهر (nibhir) تبهرو (tibhiru) يبهرو (yibhiru)
    f تبهري (tibhiri) تبهر (tibhir)
    imperative m ابهر (ibhir) ابهرو (ibhiru)
    f ابهري (ibhiri)