أذانة
Arabic
Noun
أَذَانَة • (ʔaḏāna) f
- verbal noun of أَذِنَ (ʔaḏina) (form I)
Declension
Declension of noun أَذَانَة (ʔaḏāna)
Singular | singular triptote in ـَة (-a) | ||
---|---|---|---|
Indefinite | Definite | Construct | |
Informal | أَذَانَة ʔaḏāna |
الْأَذَانَة al-ʔaḏāna |
أَذَانَة ʔaḏānat |
Nominative | أَذَانَةٌ ʔaḏānatun |
الْأَذَانَةُ al-ʔaḏānatu |
أَذَانَةُ ʔaḏānatu |
Accusative | أَذَانَةً ʔaḏānatan |
الْأَذَانَةَ al-ʔaḏānata |
أَذَانَةَ ʔaḏānata |
Genitive | أَذَانَةٍ ʔaḏānatin |
الْأَذَانَةِ al-ʔaḏānati |
أَذَانَةِ ʔaḏānati |