Jump to content

استيفاء

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Verbal noun of اِسْتَوْفَى (istawfā).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    اِسْتِيفَاء • (istīfāʔ) m

    1. verbal noun of اِسْتَوْفَى (istawfā) (form X)
    2. fulfilling, satisfying (requirement, conditions, etc)

    Declension

    [edit]
    Declension of noun اِسْتِيفَاء (istīfāʔ)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal اِسْتِيفَاء
    istīfāʔ
    الِاسْتِيفَاء
    al-istīfāʔ
    اِسْتِيفَاء
    istīfāʔ
    nominative اِسْتِيفَاءٌ
    istīfāʔun
    الِاسْتِيفَاءُ
    al-istīfāʔu
    اِسْتِيفَاءُ
    istīfāʔu
    accusative اِسْتِيفَاءً
    istīfāʔan
    الِاسْتِيفَاءَ
    al-istīfāʔa
    اِسْتِيفَاءَ
    istīfāʔa
    genitive اِسْتِيفَاءٍ
    istīfāʔin
    الِاسْتِيفَاءِ
    al-istīfāʔi
    اِسْتِيفَاءِ
    istīfāʔi