Jump to content

تحقير

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ح ق ر (ḥ q r)
11 terms

Etymology

[edit]

Verbal noun of حَقَّرَ (ḥaqqara).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

تَحْقِير (taḥqīrm

  1. verbal noun of حَقَّرَ (ḥaqqara) (form II)
  2. belittling, disparagement
  3. contempt, disdain
  4. humiliation

Declension

[edit]
Declension of noun تَحْقِير (taḥqīr)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal تَحْقِير
taḥqīr
التَّحْقِير
at-taḥqīr
تَحْقِير
taḥqīr
nominative تَحْقِيرٌ
taḥqīrun
التَّحْقِيرُ
at-taḥqīru
تَحْقِيرُ
taḥqīru
accusative تَحْقِيرًا
taḥqīran
التَّحْقِيرَ
at-taḥqīra
تَحْقِيرَ
taḥqīra
genitive تَحْقِيرٍ
taḥqīrin
التَّحْقِيرِ
at-taḥqīri
تَحْقِيرِ
taḥqīri

Descendants

[edit]
  • Azerbaijani: təhqir
  • Persian: تحقیر
  • Ottoman Turkish: تحقیر
  • Uyghur: تەھقىر (tehqir)
  • Uzbek: tahqir