Jump to content

تقبيح

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ق ب ح (q b ḥ)
7 terms

Etymology

[edit]

Verbal noun of قَبَّحَ (qabbaḥa).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

تَقْبِيح (taqbīḥm

  1. verbal noun of قَبَّحَ (qabbaḥa) (form II)
  2. uglification, disfigurement
  3. denunciation

Declension

[edit]
Declension of noun تَقْبِيح (taqbīḥ)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal تَقْبِيح
taqbīḥ
التَّقْبِيح
at-taqbīḥ
تَقْبِيح
taqbīḥ
nominative تَقْبِيحٌ
taqbīḥun
التَّقْبِيحُ
at-taqbīḥu
تَقْبِيحُ
taqbīḥu
accusative تَقْبِيحًا
taqbīḥan
التَّقْبِيحَ
at-taqbīḥa
تَقْبِيحَ
taqbīḥa
genitive تَقْبِيحٍ
taqbīḥin
التَّقْبِيحِ
at-taqbīḥi
تَقْبِيحِ
taqbīḥi

Descendants

[edit]
  • Azerbaijani: təqbih
  • Ottoman Turkish: تقبیح (takbîh)
  • Persian: تقبیح