Jump to content

ضجع

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Morphologically from the root ض ج ع (ḍ j ʕ).

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    ضَجَعَ • (ḍajaʕa) I (non-past يَضْجَعُ (yaḍjaʕu), verbal noun ضُجُوع (ḍujūʕ))

    1. to lie down, to recline

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of ضَجَعَ (I, sound, a ~ a, no passive (?), verbal noun ضُجُوع)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    ضُجُوع
    ḍujūʕ
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    ضَاجِع
    ḍājiʕ
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m ضَجَعْتُ
    ḍajaʕtu
    ضَجَعْتَ
    ḍajaʕta
    ضَجَعَ
    ḍajaʕa
    ضَجَعْتُمَا
    ḍajaʕtumā
    ضَجَعَا
    ḍajaʕā
    ضَجَعْنَا
    ḍajaʕnā
    ضَجَعْتُمْ
    ḍajaʕtum
    ضَجَعُوا
    ḍajaʕū
    f ضَجَعْتِ
    ḍajaʕti
    ضَجَعَتْ
    ḍajaʕat
    ضَجَعَتَا
    ḍajaʕatā
    ضَجَعْتُنَّ
    ḍajaʕtunna
    ضَجَعْنَ
    ḍajaʕna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَضْجَعُ
    ʔaḍjaʕu
    تَضْجَعُ
    taḍjaʕu
    يَضْجَعُ
    yaḍjaʕu
    تَضْجَعَانِ
    taḍjaʕāni
    يَضْجَعَانِ
    yaḍjaʕāni
    نَضْجَعُ
    naḍjaʕu
    تَضْجَعُونَ
    taḍjaʕūna
    يَضْجَعُونَ
    yaḍjaʕūna
    f تَضْجَعِينَ
    taḍjaʕīna
    تَضْجَعُ
    taḍjaʕu
    تَضْجَعَانِ
    taḍjaʕāni
    تَضْجَعْنَ
    taḍjaʕna
    يَضْجَعْنَ
    yaḍjaʕna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَضْجَعَ
    ʔaḍjaʕa
    تَضْجَعَ
    taḍjaʕa
    يَضْجَعَ
    yaḍjaʕa
    تَضْجَعَا
    taḍjaʕā
    يَضْجَعَا
    yaḍjaʕā
    نَضْجَعَ
    naḍjaʕa
    تَضْجَعُوا
    taḍjaʕū
    يَضْجَعُوا
    yaḍjaʕū
    f تَضْجَعِي
    taḍjaʕī
    تَضْجَعَ
    taḍjaʕa
    تَضْجَعَا
    taḍjaʕā
    تَضْجَعْنَ
    taḍjaʕna
    يَضْجَعْنَ
    yaḍjaʕna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَضْجَعْ
    ʔaḍjaʕ
    تَضْجَعْ
    taḍjaʕ
    يَضْجَعْ
    yaḍjaʕ
    تَضْجَعَا
    taḍjaʕā
    يَضْجَعَا
    yaḍjaʕā
    نَضْجَعْ
    naḍjaʕ
    تَضْجَعُوا
    taḍjaʕū
    يَضْجَعُوا
    yaḍjaʕū
    f تَضْجَعِي
    taḍjaʕī
    تَضْجَعْ
    taḍjaʕ
    تَضْجَعَا
    taḍjaʕā
    تَضْجَعْنَ
    taḍjaʕna
    يَضْجَعْنَ
    yaḍjaʕna
    imperative
    الْأَمْر
    m اِضْجَعْ
    iḍjaʕ
    اِضْجَعَا
    iḍjaʕā
    اِضْجَعُوا
    iḍjaʕū
    f اِضْجَعِي
    iḍjaʕī
    اِضْجَعْنَ
    iḍjaʕna

    References

    [edit]
    • Wehr, Hans (1979), “ضجع”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN