Jump to content

كنه

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ك ن ه (k n h)
1 term

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

كُنْه (kunhm

  1. core, essence, substance, true nature
    • 7th century, Ali al-Sajjad, الصحيفة السجادية:
      فَلَا الْاَبْصَارُ تَثْبُتُ لِرُؤْيَتِهٖ
      وَلَا الْاَوْهَامُ تَبْلُغُ كُنْهَ عَظَمَتِهٖ
      falā l-ʔabṣāru taṯbutu liruʔyatihī
      walā l-ʔawhāmu tabluḡu kunha ʕaẓamatihī
      Eyes are not firm enough to see Him,
      and imaginations reach not the core of His mightiness.

References

[edit]
  • Wehr, Hans (1979), “كنه”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN, page 988

Verb

[edit]

كَنَهَ (kanaha) I (non-past يَكْنُهُ (yaknuhu), verbal noun كَنْه (kanh))

  1. to comprehend fully, to grasp the true essence of something
  2. to realize the truth
  3. to perceive the inner meaning of something

Conjugation

[edit]
Conjugation of كَنَهَ (I, sound, a ~ u, full passive, verbal noun كَنْه)
verbal noun
الْمَصْدَر
كَنْه
kanh
active participle
اِسْم الْفَاعِل
كَانِه
kānih
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَكْنُوه
maknūh
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m كَنَهْتُ
kanahtu
كَنَهْتَ
kanahta
كَنَهَ
kanaha
كَنَهْتُمَا
kanahtumā
كَنَهَا
kanahā
كَنَهْنَا
kanahnā
كَنَهْتُمْ
kanahtum
كَنَهُوا
kanahū
f كَنَهْتِ
kanahti
كَنَهَتْ
kanahat
كَنَهَتَا
kanahatā
كَنَهْتُنَّ
kanahtunna
كَنَهْنَ
kanahna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَكْنُهُ
ʔaknuhu
تَكْنُهُ
taknuhu
يَكْنُهُ
yaknuhu
تَكْنُهَانِ
taknuhāni
يَكْنُهَانِ
yaknuhāni
نَكْنُهُ
naknuhu
تَكْنُهُونَ
taknuhūna
يَكْنُهُونَ
yaknuhūna
f تَكْنُهِينَ
taknuhīna
تَكْنُهُ
taknuhu
تَكْنُهَانِ
taknuhāni
تَكْنُهْنَ
taknuhna
يَكْنُهْنَ
yaknuhna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَكْنُهَ
ʔaknuha
تَكْنُهَ
taknuha
يَكْنُهَ
yaknuha
تَكْنُهَا
taknuhā
يَكْنُهَا
yaknuhā
نَكْنُهَ
naknuha
تَكْنُهُوا
taknuhū
يَكْنُهُوا
yaknuhū
f تَكْنُهِي
taknuhī
تَكْنُهَ
taknuha
تَكْنُهَا
taknuhā
تَكْنُهْنَ
taknuhna
يَكْنُهْنَ
yaknuhna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَكْنُهْ
ʔaknuh
تَكْنُهْ
taknuh
يَكْنُهْ
yaknuh
تَكْنُهَا
taknuhā
يَكْنُهَا
yaknuhā
نَكْنُهْ
naknuh
تَكْنُهُوا
taknuhū
يَكْنُهُوا
yaknuhū
f تَكْنُهِي
taknuhī
تَكْنُهْ
taknuh
تَكْنُهَا
taknuhā
تَكْنُهْنَ
taknuhna
يَكْنُهْنَ
yaknuhna
imperative
الْأَمْر
m اُكْنُهْ
uknuh
اُكْنُهَا
uknuhā
اُكْنُهُوا
uknuhū
f اُكْنُهِي
uknuhī
اُكْنُهْنَ
uknuhna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m كُنِهْتُ
kunihtu
كُنِهْتَ
kunihta
كُنِهَ
kuniha
كُنِهْتُمَا
kunihtumā
كُنِهَا
kunihā
كُنِهْنَا
kunihnā
كُنِهْتُمْ
kunihtum
كُنِهُوا
kunihū
f كُنِهْتِ
kunihti
كُنِهَتْ
kunihat
كُنِهَتَا
kunihatā
كُنِهْتُنَّ
kunihtunna
كُنِهْنَ
kunihna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُكْنَهُ
ʔuknahu
تُكْنَهُ
tuknahu
يُكْنَهُ
yuknahu
تُكْنَهَانِ
tuknahāni
يُكْنَهَانِ
yuknahāni
نُكْنَهُ
nuknahu
تُكْنَهُونَ
tuknahūna
يُكْنَهُونَ
yuknahūna
f تُكْنَهِينَ
tuknahīna
تُكْنَهُ
tuknahu
تُكْنَهَانِ
tuknahāni
تُكْنَهْنَ
tuknahna
يُكْنَهْنَ
yuknahna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُكْنَهَ
ʔuknaha
تُكْنَهَ
tuknaha
يُكْنَهَ
yuknaha
تُكْنَهَا
tuknahā
يُكْنَهَا
yuknahā
نُكْنَهَ
nuknaha
تُكْنَهُوا
tuknahū
يُكْنَهُوا
yuknahū
f تُكْنَهِي
tuknahī
تُكْنَهَ
tuknaha
تُكْنَهَا
tuknahā
تُكْنَهْنَ
tuknahna
يُكْنَهْنَ
yuknahna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُكْنَهْ
ʔuknah
تُكْنَهْ
tuknah
يُكْنَهْ
yuknah
تُكْنَهَا
tuknahā
يُكْنَهَا
yuknahā
نُكْنَهْ
nuknah
تُكْنَهُوا
tuknahū
يُكْنَهُوا
yuknahū
f تُكْنَهِي
tuknahī
تُكْنَهْ
tuknah
تُكْنَهَا
tuknahā
تُكْنَهْنَ
tuknahna
يُكْنَهْنَ
yuknahna

Ottoman Turkish

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Turkic *yana (again), from Proto-Turkic *yana.

Adverb

[edit]

كنه (gine, gene)

  1. again, still, yet

Descendants

[edit]
  • Turkish: yine, gene
  • Armenian: կէ՛նէ (kḗnē), գինա̈ (ginä)

References

[edit]

South Levantine Arabic

[edit]

Alternative forms

[edit]

Conjunction

[edit]

كنّه (kinno)

  1. Invariable form of كنـ (kinn-): as if
  2. third-person masculine singular of كنـ (kinn-): as if he, as if it