Jump to content

مندوب

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Derived from the passive participle of نَدَبَ (nadaba, “to earn”).

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    مَنْدُوب • (mandūb)

    1. laudable, pious
    2. mourned after death

    Declension

    [edit]
    Declension of adjective مَنْدُوب (mandūb)
    singular masculine feminine
    basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
    indefinite definite indefinite definite
    informal مَنْدُوب
    mandūb
    الْمَنْدُوب
    al-mandūb
    مَنْدُوبَة
    mandūba
    الْمَنْدُوبَة
    al-mandūba
    nominative مَنْدُوبٌ
    mandūbun
    الْمَنْدُوبُ
    al-mandūbu
    مَنْدُوبَةٌ
    mandūbatun
    الْمَنْدُوبَةُ
    al-mandūbatu
    accusative مَنْدُوبًا
    mandūban
    الْمَنْدُوبَ
    al-mandūba
    مَنْدُوبَةً
    mandūbatan
    الْمَنْدُوبَةَ
    al-mandūbata
    genitive مَنْدُوبٍ
    mandūbin
    الْمَنْدُوبِ
    al-mandūbi
    مَنْدُوبَةٍ
    mandūbatin
    الْمَنْدُوبَةِ
    al-mandūbati
    dual masculine feminine
    indefinite definite indefinite definite
    informal مَنْدُوبَيْن
    mandūbayn
    الْمَنْدُوبَيْن
    al-mandūbayn
    مَنْدُوبَتَيْن
    mandūbatayn
    الْمَنْدُوبَتَيْن
    al-mandūbatayn
    nominative مَنْدُوبَانِ
    mandūbāni
    الْمَنْدُوبَانِ
    al-mandūbāni
    مَنْدُوبَتَانِ
    mandūbatāni
    الْمَنْدُوبَتَانِ
    al-mandūbatāni
    accusative مَنْدُوبَيْنِ
    mandūbayni
    الْمَنْدُوبَيْنِ
    al-mandūbayni
    مَنْدُوبَتَيْنِ
    mandūbatayni
    الْمَنْدُوبَتَيْنِ
    al-mandūbatayni
    genitive مَنْدُوبَيْنِ
    mandūbayni
    الْمَنْدُوبَيْنِ
    al-mandūbayni
    مَنْدُوبَتَيْنِ
    mandūbatayni
    الْمَنْدُوبَتَيْنِ
    al-mandūbatayni
    plural masculine feminine
    plural unknown sound feminine plural
    indefinite definite indefinite definite
    informal ? ? مَنْدُوبَات
    mandūbāt
    الْمَنْدُوبَات
    al-mandūbāt
    nominative ? ? مَنْدُوبَاتٌ
    mandūbātun
    الْمَنْدُوبَاتُ
    al-mandūbātu
    accusative ? ? مَنْدُوبَاتٍ
    mandūbātin
    الْمَنْدُوبَاتِ
    al-mandūbāti
    genitive ? ? مَنْدُوبَاتٍ
    mandūbātin
    الْمَنْدُوبَاتِ
    al-mandūbāti

    Descendants

    [edit]
    • → Azerbaijani: məndub
    • → Ottoman Turkish: مندوب (mendūb)

    Noun

    [edit]

    مَنْدُوب • (mandūb) m (plural مَنَادِيب (manādīb) or مَنْدُوبُون (mandūbūn))

    1. representative, delegate

    Declension

    [edit]
    Declension of noun مَنْدُوب (mandūb)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مَنْدُوب
    mandūb
    الْمَنْدُوب
    al-mandūb
    مَنْدُوب
    mandūb
    nominative مَنْدُوبٌ
    mandūbun
    الْمَنْدُوبُ
    al-mandūbu
    مَنْدُوبُ
    mandūbu
    accusative مَنْدُوبًا
    mandūban
    الْمَنْدُوبَ
    al-mandūba
    مَنْدُوبَ
    mandūba
    genitive مَنْدُوبٍ
    mandūbin
    الْمَنْدُوبِ
    al-mandūbi
    مَنْدُوبِ
    mandūbi
    dual indefinite definite construct
    informal مَنْدُوبَيْن
    mandūbayn
    الْمَنْدُوبَيْن
    al-mandūbayn
    مَنْدُوبَيْ
    mandūbay
    nominative مَنْدُوبَانِ
    mandūbāni
    الْمَنْدُوبَانِ
    al-mandūbāni
    مَنْدُوبَا
    mandūbā
    accusative مَنْدُوبَيْنِ
    mandūbayni
    الْمَنْدُوبَيْنِ
    al-mandūbayni
    مَنْدُوبَيْ
    mandūbay
    genitive مَنْدُوبَيْنِ
    mandūbayni
    الْمَنْدُوبَيْنِ
    al-mandūbayni
    مَنْدُوبَيْ
    mandūbay
    plural basic broken plural diptote;
    sound masculine plural
    indefinite definite construct
    informal مَنَادِيب; مَنْدُوبِين
    manādīb; mandūbīn
    الْمَنَادِيب; الْمَنْدُوبِين
    al-manādīb; al-mandūbīn
    مَنَادِيب; مَنْدُوبِي
    manādīb; mandūbī
    nominative مَنَادِيبُ; مَنْدُوبُونَ
    manādību; mandūbūna
    الْمَنَادِيبُ; الْمَنْدُوبُونَ
    al-manādību; al-mandūbūna
    مَنَادِيبُ; مَنْدُوبُو
    manādību; mandūbū
    accusative مَنَادِيبَ; مَنْدُوبِينَ
    manādība; mandūbīna
    الْمَنَادِيبَ; الْمَنْدُوبِينَ
    al-manādība; al-mandūbīna
    مَنَادِيبَ; مَنْدُوبِي
    manādība; mandūbī
    genitive مَنَادِيبَ; مَنْدُوبِينَ
    manādība; mandūbīna
    الْمَنَادِيبِ; الْمَنْدُوبِينَ
    al-manādībi; al-mandūbīna
    مَنَادِيبِ; مَنْدُوبِي
    manādībi; mandūbī

    Ottoman Turkish

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Borrowed from Arabic مندوب (mendūb).

      Adjective

      [edit]

      مندوب • (mendub)

      1. (of an act) laudable, good, pious
        Synonyms: ستوده (sütude), مبرور (mebrur)
      2. lamented, bewailed, mourned after death

      Descendants

      [edit]

      Further reading

      [edit]