Jump to content

وضح

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]
Root
و ض ح (w ḍ ḥ)
12 terms

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

وَضَحَ • (waḍaḥa) I (non-past يَضِحُ (yaḍiḥu), verbal noun وُضُوح (wuḍūḥ))

  1. to be clearly visible
  2. to become clearly visible
Conjugation
[edit]
Conjugation of وَضَحَ (I, assimilated, a ~ i, impersonal passive, verbal noun وُضُوح)
verbal noun
الْمَصْدَر
وُضُوح
wuḍūḥ
active participle
اِسْم الْفَاعِل
وَاضِح
wāḍiḥ
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَوْضُوح
mawḍūḥ
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m وَضَحْتُ
waḍaḥtu
وَضَحْتَ
waḍaḥta
وَضَحَ
waḍaḥa
وَضَحْنَا
waḍaḥnā
وَضَحْتُمَا
waḍaḥtumā
وَضَحَا
waḍaḥā
وَضَحْنَا
waḍaḥnā
وَضَحْتُمْ
waḍaḥtum
وَضَحُوا
waḍaḥū
f وَضَحْتِ
waḍaḥti
وَضَحَتْ
waḍaḥat
وَضَحَتَا
waḍaḥatā
وَضَحْتُنَّ
waḍaḥtunna
وَضَحْنَ
waḍaḥna
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَضِحُ
ʔaḍiḥu
تَضِحُ
taḍiḥu
يَضِحُ
yaḍiḥu
نَضِحُ
naḍiḥu
تَضِحَانِ
taḍiḥāni
يَضِحَانِ
yaḍiḥāni
نَضِحُ
naḍiḥu
تَضِحُونَ
taḍiḥūna
يَضِحُونَ
yaḍiḥūna
f تَضِحِينَ
taḍiḥīna
تَضِحُ
taḍiḥu
تَضِحَانِ
taḍiḥāni
تَضِحْنَ
taḍiḥna
يَضِحْنَ
yaḍiḥna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَضِحَ
ʔaḍiḥa
تَضِحَ
taḍiḥa
يَضِحَ
yaḍiḥa
نَضِحَ
naḍiḥa
تَضِحَا
taḍiḥā
يَضِحَا
yaḍiḥā
نَضِحَ
naḍiḥa
تَضِحُوا
taḍiḥū
يَضِحُوا
yaḍiḥū
f تَضِحِي
taḍiḥī
تَضِحَ
taḍiḥa
تَضِحَا
taḍiḥā
تَضِحْنَ
taḍiḥna
يَضِحْنَ
yaḍiḥna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَضِحْ
ʔaḍiḥ
تَضِحْ
taḍiḥ
يَضِحْ
yaḍiḥ
نَضِحْ
naḍiḥ
تَضِحَا
taḍiḥā
يَضِحَا
yaḍiḥā
نَضِحْ
naḍiḥ
تَضِحُوا
taḍiḥū
يَضِحُوا
yaḍiḥū
f تَضِحِي
taḍiḥī
تَضِحْ
taḍiḥ
تَضِحَا
taḍiḥā
تَضِحْنَ
taḍiḥna
يَضِحْنَ
yaḍiḥna
imperative
الْأَمْر
m ضِحْ
ḍiḥ
ضِحَا
ḍiḥā
ضِحُوا
ḍiḥū
f ضِحِي
ḍiḥī
ضِحْنَ
ḍiḥna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m — — وُضِحَ
wuḍiḥa
— — — — — —
f — — — — —
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m — — يُوضَحُ
yūḍaḥu
— — — — — —
f — — — — —
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m — — يُوضَحَ
yūḍaḥa
— — — — — —
f — — — — —
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m — — يُوضَحْ
yūḍaḥ
— — — — — —
f — — — — —

Etymology 1.2

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

وَضَّحَ • (waḍḍaḥa) II (non-past يُوَضِّحُ (yuwaḍḍiḥu), verbal noun تَوْضِيح (tawḍīḥ))

  1. to make clear, to clarify; to elucidate
  2. to illustrate
    • نُوَضِّحُ تَعْرِيفَاتِنَا بِإِيرَادِ اقْتِبَاسَاتٍ أَوْ أَمْثِلَةٍ بَسِيطَةٍ.
      We illustrate our definitions by citing quotations or simple examples.
    • يُوَضِّحُ لُوَرْ إِيسْتْ سَايْدْ أَيْضًا كَيْفَ تَدَاخَلَ الْإِنْتَاجُ الثَّقَافِيُّ الْمَحَلِّيُّ مَعَ التَّغَيُّرِ الِاقْتِصَادِيِّ الْعَالَمِيِّ؛ فَفِي حِينِ وَاجَهَ الْحَيُّ تَكَثُّفًا فِي عَمَلِيَّاتِ التَّجْدِيدِ الْحَضَرِيِّ، حَظِيَ فَنُّهُ بِاعْتِرَافٍ دَوْلِيٍّ.
      The Lower East Side also illustrates how local cultural production became intertwined with global economic change; while the neighborhood faced an intensification of urban renewal processes, its art received international recognition.
Conjugation
[edit]
Conjugation of وَضَّحَ (II, sound, full passive, verbal noun تَوْضِيح)
verbal noun
الْمَصْدَر
تَوْضِيح
tawḍīḥ
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُوَضِّح
muwaḍḍiḥ
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُوَضَّح
muwaḍḍaḥ
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m وَضَّحْتُ
waḍḍaḥtu
وَضَّحْتَ
waḍḍaḥta
وَضَّحَ
waḍḍaḥa
وَضَّحْنَا
waḍḍaḥnā
وَضَّحْتُمَا
waḍḍaḥtumā
وَضَّحَا
waḍḍaḥā
وَضَّحْنَا
waḍḍaḥnā
وَضَّحْتُمْ
waḍḍaḥtum
وَضَّحُوا
waḍḍaḥū
f وَضَّحْتِ
waḍḍaḥti
وَضَّحَتْ
waḍḍaḥat
وَضَّحَتَا
waḍḍaḥatā
وَضَّحْتُنَّ
waḍḍaḥtunna
وَضَّحْنَ
waḍḍaḥna
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُوَضِّحُ
ʔuwaḍḍiḥu
تُوَضِّحُ
tuwaḍḍiḥu
يُوَضِّحُ
yuwaḍḍiḥu
نُوَضِّحُ
nuwaḍḍiḥu
تُوَضِّحَانِ
tuwaḍḍiḥāni
يُوَضِّحَانِ
yuwaḍḍiḥāni
نُوَضِّحُ
nuwaḍḍiḥu
تُوَضِّحُونَ
tuwaḍḍiḥūna
يُوَضِّحُونَ
yuwaḍḍiḥūna
f تُوَضِّحِينَ
tuwaḍḍiḥīna
تُوَضِّحُ
tuwaḍḍiḥu
تُوَضِّحَانِ
tuwaḍḍiḥāni
تُوَضِّحْنَ
tuwaḍḍiḥna
يُوَضِّحْنَ
yuwaḍḍiḥna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُوَضِّحَ
ʔuwaḍḍiḥa
تُوَضِّحَ
tuwaḍḍiḥa
يُوَضِّحَ
yuwaḍḍiḥa
نُوَضِّحَ
nuwaḍḍiḥa
تُوَضِّحَا
tuwaḍḍiḥā
يُوَضِّحَا
yuwaḍḍiḥā
نُوَضِّحَ
nuwaḍḍiḥa
تُوَضِّحُوا
tuwaḍḍiḥū
يُوَضِّحُوا
yuwaḍḍiḥū
f تُوَضِّحِي
tuwaḍḍiḥī
تُوَضِّحَ
tuwaḍḍiḥa
تُوَضِّحَا
tuwaḍḍiḥā
تُوَضِّحْنَ
tuwaḍḍiḥna
يُوَضِّحْنَ
yuwaḍḍiḥna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُوَضِّحْ
ʔuwaḍḍiḥ
تُوَضِّحْ
tuwaḍḍiḥ
يُوَضِّحْ
yuwaḍḍiḥ
نُوَضِّحْ
nuwaḍḍiḥ
تُوَضِّحَا
tuwaḍḍiḥā
يُوَضِّحَا
yuwaḍḍiḥā
نُوَضِّحْ
nuwaḍḍiḥ
تُوَضِّحُوا
tuwaḍḍiḥū
يُوَضِّحُوا
yuwaḍḍiḥū
f تُوَضِّحِي
tuwaḍḍiḥī
تُوَضِّحْ
tuwaḍḍiḥ
تُوَضِّحَا
tuwaḍḍiḥā
تُوَضِّحْنَ
tuwaḍḍiḥna
يُوَضِّحْنَ
yuwaḍḍiḥna
imperative
الْأَمْر
m وَضِّحْ
waḍḍiḥ
وَضِّحَا
waḍḍiḥā
وَضِّحُوا
waḍḍiḥū
f وَضِّحِي
waḍḍiḥī
وَضِّحْنَ
waḍḍiḥna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m وُضِّحْتُ
wuḍḍiḥtu
وُضِّحْتَ
wuḍḍiḥta
وُضِّحَ
wuḍḍiḥa
وُضِّحْنَا
wuḍḍiḥnā
وُضِّحْتُمَا
wuḍḍiḥtumā
وُضِّحَا
wuḍḍiḥā
وُضِّحْنَا
wuḍḍiḥnā
وُضِّحْتُمْ
wuḍḍiḥtum
وُضِّحُوا
wuḍḍiḥū
f وُضِّحْتِ
wuḍḍiḥti
وُضِّحَتْ
wuḍḍiḥat
وُضِّحَتَا
wuḍḍiḥatā
وُضِّحْتُنَّ
wuḍḍiḥtunna
وُضِّحْنَ
wuḍḍiḥna
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُوَضَّحُ
ʔuwaḍḍaḥu
تُوَضَّحُ
tuwaḍḍaḥu
يُوَضَّحُ
yuwaḍḍaḥu
نُوَضَّحُ
nuwaḍḍaḥu
تُوَضَّحَانِ
tuwaḍḍaḥāni
يُوَضَّحَانِ
yuwaḍḍaḥāni
نُوَضَّحُ
nuwaḍḍaḥu
تُوَضَّحُونَ
tuwaḍḍaḥūna
يُوَضَّحُونَ
yuwaḍḍaḥūna
f تُوَضَّحِينَ
tuwaḍḍaḥīna
تُوَضَّحُ
tuwaḍḍaḥu
تُوَضَّحَانِ
tuwaḍḍaḥāni
تُوَضَّحْنَ
tuwaḍḍaḥna
يُوَضَّحْنَ
yuwaḍḍaḥna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُوَضَّحَ
ʔuwaḍḍaḥa
تُوَضَّحَ
tuwaḍḍaḥa
يُوَضَّحَ
yuwaḍḍaḥa
نُوَضَّحَ
nuwaḍḍaḥa
تُوَضَّحَا
tuwaḍḍaḥā
يُوَضَّحَا
yuwaḍḍaḥā
نُوَضَّحَ
nuwaḍḍaḥa
تُوَضَّحُوا
tuwaḍḍaḥū
يُوَضَّحُوا
yuwaḍḍaḥū
f تُوَضَّحِي
tuwaḍḍaḥī
تُوَضَّحَ
tuwaḍḍaḥa
تُوَضَّحَا
tuwaḍḍaḥā
تُوَضَّحْنَ
tuwaḍḍaḥna
يُوَضَّحْنَ
yuwaḍḍaḥna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُوَضَّحْ
ʔuwaḍḍaḥ
تُوَضَّحْ
tuwaḍḍaḥ
يُوَضَّحْ
yuwaḍḍaḥ
نُوَضَّحْ
nuwaḍḍaḥ
تُوَضَّحَا
tuwaḍḍaḥā
يُوَضَّحَا
yuwaḍḍaḥā
نُوَضَّحْ
nuwaḍḍaḥ
تُوَضَّحُوا
tuwaḍḍaḥū
يُوَضَّحُوا
yuwaḍḍaḥū
f تُوَضَّحِي
tuwaḍḍaḥī
تُوَضَّحْ
tuwaḍḍaḥ
تُوَضَّحَا
tuwaḍḍaḥā
تُوَضَّحْنَ
tuwaḍḍaḥna
يُوَضَّحْنَ
yuwaḍḍaḥna

Etymology 1.3

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

وَضَح • (waḍaḥ) m (plural أَوْضَاح (ʔawḍāḥ))

  1. broad light, brightness
Declension
[edit]
Declension of noun وَضَح (waḍaḥ)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal وَضَح
waḍaḥ
الْوَضَح
al-waḍaḥ
وَضَح
waḍaḥ
nominative وَضَحٌ
waḍaḥun
الْوَضَحُ
al-waḍaḥu
وَضَحُ
waḍaḥu
accusative وَضَحًا
waḍaḥan
الْوَضَحَ
al-waḍaḥa
وَضَحَ
waḍaḥa
genitive وَضَحٍ
waḍaḥin
الْوَضَحِ
al-waḍaḥi
وَضَحِ
waḍaḥi
dual indefinite definite construct
informal وَضَحَيْن
waḍaḥayn
الْوَضَحَيْن
al-waḍaḥayn
وَضَحَيْ
waḍaḥay
nominative وَضَحَانِ
waḍaḥāni
الْوَضَحَانِ
al-waḍaḥāni
وَضَحَا
waḍaḥā
accusative وَضَحَيْنِ
waḍaḥayni
الْوَضَحَيْنِ
al-waḍaḥayni
وَضَحَيْ
waḍaḥay
genitive وَضَحَيْنِ
waḍaḥayni
الْوَضَحَيْنِ
al-waḍaḥayni
وَضَحَيْ
waḍaḥay
plural basic broken plural triptote
indefinite definite construct
informal أَوْضَاح
ʔawḍāḥ
الْأَوْضَاح
al-ʔawḍāḥ
أَوْضَاح
ʔawḍāḥ
nominative أَوْضَاحٌ
ʔawḍāḥun
الْأَوْضَاحُ
al-ʔawḍāḥu
أَوْضَاحُ
ʔawḍāḥu
accusative أَوْضَاحًا
ʔawḍāḥan
الْأَوْضَاحَ
al-ʔawḍāḥa
أَوْضَاحَ
ʔawḍāḥa
genitive أَوْضَاحٍ
ʔawḍāḥin
الْأَوْضَاحِ
al-ʔawḍāḥi
أَوْضَاحِ
ʔawḍāḥi

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Arabic وَضَّحَ (waḍḍaḥa).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /wadˤ.dˤaħ/, [ˈwʌdˤ.dˤʌħ]
    • Audio (al-Lidd):(file)

    Verb

    [edit]

    وضّح • (waḍḍaḥ) II (present بوضّح (biwaḍḍeḥ))

    1. to clarify

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of وضح
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    past m وضّحت (waḍḍaḥt) وضّحت (waḍḍaḥt) وضّح (waḍḍaḥ) وضّحنا (waḍḍaḥna) وضّحتو (waḍḍaḥtu) وضّحو (waḍḍaḥu)
    f وضّحتي (waḍḍaḥti) وضّحت (waḍḍaḥat)
    present m بوضّح (bawaḍḍiḥ) بتوضّح (bitwaḍḍiḥ) بوضّح (biwaḍḍiḥ) منوضّح (minwaḍḍiḥ) بتوضّحو (bitwaḍḍḥu) بوضّحو (biwaḍḍḥu)
    f بتوضّحي (bitwaḍḍḥi) بتوضّح (bitwaḍḍiḥ)
    subjunctive m اوضّح (awaḍḍiḥ) توضّح (twaḍḍiḥ) يوضّح (ywaḍḍiḥ) نوضّح (nwaḍḍiḥ) توضّحو (twaḍḍḥu) يوضّحو (ywaḍḍḥu)
    f توضّحي (twaḍḍḥi) توضّح (twaḍḍiḥ)
    imperative m وضّح (waḍḍiḥ) وضّحو (waḍḍḥu)
    f وضّحي (waḍḍḥi)