अद्वैत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit अद्वैत ‎(ádvaita, not dual)

Noun[edit]

अद्वैत ‎(advaitm ‎(Urdu spelling ادویت)

  1. absolute oneness, one without a second, non duality.
  2. monism
  3. a branch of Hinduism, advaita vedanta.

Related terms[edit]

References[edit]

  • McGregor, R.S, ed. The Oxford Hindi-English Dictionary, Oxford university press. 1993

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

अ- ‎(a, not) +‎ द्वैत ‎(dvaita, dual)

Adjective[edit]

अद्वैत ‎(ádvaita)

  1. non-dual (ŚBr., etc.)
  2. unrivalled
  3. unique

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैतः ‎(advaitaḥ)
Gen. sg. अद्वैतस्य ‎(advaitasya)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैतः ‎(advaitaḥ) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Vocative अद्वैत ‎(advaita) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Accusative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैतान् ‎(advaitān)
Instrumental अद्वैतेन ‎(advaitena) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतैः ‎(advaitaiḥ)
Dative अद्वैताय ‎(advaitāya) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Ablative अद्वैतात् ‎(advaitāt) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Genitive अद्वैतस्य ‎(advaitasya) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतेषु ‎(advaiteṣu)
Feminine ā-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैता ‎(advaitā)
Gen. sg. अद्वैतायाः ‎(advaitāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैता ‎(advaitā) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Vocative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Accusative अद्वैताम् ‎(advaitām) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Instrumental अद्वैतया ‎(advaitayā) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैताभिः ‎(advaitābhiḥ)
Dative अद्वैतायै ‎(advaitāyai) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैताभ्यः ‎(advaitābhyaḥ)
Ablative अद्वैतायाः ‎(advaitāyāḥ) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैताभ्यः ‎(advaitābhyaḥ)
Genitive अद्वैतायाः ‎(advaitāyāḥ) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैतायाम् ‎(advaitāyām) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतासु ‎(advaitāsu)
Neuter a-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैतम् ‎(advaitam)
Gen. sg. अद्वैतस्य ‎(advaitasya)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Vocative अद्वैत ‎(advaita) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Accusative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Instrumental अद्वैतेन ‎(advaitena) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतैः ‎(advaitaiḥ)
Dative अद्वैता ‎(advaitā) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Ablative अद्वैतात् ‎(advaitāt) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Genitive अद्वैतस्य ‎(advaitasya) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतेषु ‎(advaiteṣu)

Noun[edit]

अद्वैत ‎(ádvaitam

  1. non-duality
  2. belief that the universal soul and the individual soul are one
  3. belief that spirit and matter are one
  4. absolute truth

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैतः ‎(advaitaḥ)
Gen. sg. अद्वैतस्य ‎(advaitasya)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैतः ‎(advaitaḥ) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Vocative अद्वैत ‎(advaita) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Accusative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैतान् ‎(advaitān)
Instrumental अद्वैतेन ‎(advaitena) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतैः ‎(advaitaiḥ)
Dative अद्वैताय ‎(advaitāya) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Ablative अद्वैतात् ‎(advaitāt) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Genitive अद्वैतस्य ‎(advaitasya) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतेषु ‎(advaiteṣu)

Usage notes[edit]

In the instrumental singular अद्वैतेन ‎(advaitena), it has the adverbial value of "only."

Proper noun[edit]

अद्वैत ‎(ádvaitam, n

  1. epithet of Vishnu
  2. name of an Upanishad

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैतः ‎(advaitaḥ)
Gen. sg. अद्वैतस्य ‎(advaitasya)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैतः ‎(advaitaḥ) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Vocative अद्वैत ‎(advaita) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैताः ‎(advaitāḥ)
Accusative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैतौ ‎(advaitau) अद्वैतान् ‎(advaitān)
Instrumental अद्वैतेन ‎(advaitena) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतैः ‎(advaitaiḥ)
Dative अद्वैताय ‎(advaitāya) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Ablative अद्वैतात् ‎(advaitāt) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Genitive अद्वैतस्य ‎(advaitasya) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतेषु ‎(advaiteṣu)
Neuter a-stem declension of अद्वैत
Nom. sg. अद्वैतम् ‎(advaitam)
Gen. sg. अद्वैतस्य ‎(advaitasya)
Singular Dual Plural
Nominative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Vocative अद्वैत ‎(advaita) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Accusative अद्वैतम् ‎(advaitam) अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतानि ‎(advaitāni)
Instrumental अद्वैतेन ‎(advaitena) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतैः ‎(advaitaiḥ)
Dative अद्वैता ‎(advaitā) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Ablative अद्वैतात् ‎(advaitāt) अद्वैताभ्याम् ‎(advaitābhyām) अद्वैतेभ्यः ‎(advaitebhyaḥ)
Genitive अद्वैतस्य ‎(advaitasya) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतानाम् ‎(advaitānām)
Locative अद्वैते ‎(advaite) अद्वैतयोः ‎(advaitayoḥ) अद्वैतेषु ‎(advaiteṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0019