अपत्यता

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

अपत्यता ‎(apatyatāf

  1. state of childhood

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of अपत्यता
Nom. sg. अपत्यता ‎(apatyatā)
Gen. sg. अपत्यतायाः ‎(apatyatāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अपत्यता ‎(apatyatā) अपत्यते ‎(apatyate) अपत्यताः ‎(apatyatāḥ)
Vocative अपत्यते ‎(apatyate) अपत्यते ‎(apatyate) अपत्यताः ‎(apatyatāḥ)
Accusative अपत्यताम् ‎(apatyatām) अपत्यते ‎(apatyate) अपत्यताः ‎(apatyatāḥ)
Instrumental अपत्यतया ‎(apatyatayā) अपत्यताभ्याम् ‎(apatyatābhyām) अपत्यताभिः ‎(apatyatābhiḥ)
Dative अपत्यतायै ‎(apatyatāyai) अपत्यताभ्याम् ‎(apatyatābhyām) अपत्यताभ्यः ‎(apatyatābhyaḥ)
Ablative अपत्यतायाः ‎(apatyatāyāḥ) अपत्यताभ्याम् ‎(apatyatābhyām) अपत्यताभ्यः ‎(apatyatābhyaḥ)
Genitive अपत्यतायाः ‎(apatyatāyāḥ) अपत्यतयोः ‎(apatyatayoḥ) अपत्यतानाम् ‎(apatyatānām)
Locative अपत्यतायाम् ‎(apatyatāyām) अपत्यतयोः ‎(apatyatayoḥ) अपत्यतासु ‎(apatyatāsu)