आख्यात

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Verb[edit]

आख्यात ‎(ākhyāta)

  1. passive past participle of आख्याति(ākhyāti)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातः(ākhyātaḥ)
Gen. sg. आख्यातस्य(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातः(ākhyātaḥ) आख्यातौ(ākhyātau) आख्याताः(ākhyātāḥ)
Vocative आख्यात(ākhyāta) आख्यातौ(ākhyātau) आख्याताः(ākhyātāḥ)
Accusative आख्यातम्(ākhyātam) आख्यातौ(ākhyātau) आख्यातान्(ākhyātān)
Instrumental आख्यातेन(ākhyātena) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातैः(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याताय(ākhyātāya) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात्(ākhyātāt) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य(ākhyātasya) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम्(ākhyātānām)
Locative आख्याते(ākhyāte) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु(ākhyāteṣu)
Feminine ā-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्याता(ākhyātā)
Gen. sg. आख्यातायाः(ākhyātāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative आख्याता(ākhyātā) आख्याते(ākhyāte) आख्याताः(ākhyātāḥ)
Vocative आख्याते(ākhyāte) आख्याते(ākhyāte) आख्याताः(ākhyātāḥ)
Accusative आख्याताम्(ākhyātām) आख्याते(ākhyāte) आख्याताः(ākhyātāḥ)
Instrumental आख्यातया(ākhyātayā) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्याताभिः(ākhyātābhiḥ)
Dative आख्यातायै(ākhyātāyai) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्याताभ्यः(ākhyātābhyaḥ)
Ablative आख्यातायाः(ākhyātāyāḥ) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्याताभ्यः(ākhyātābhyaḥ)
Genitive आख्यातायाः(ākhyātāyāḥ) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम्(ākhyātānām)
Locative आख्यातायाम्(ākhyātāyām) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातासु(ākhyātāsu)
Neuter a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातम्(ākhyātam)
Gen. sg. आख्यातस्य(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातम्(ākhyātam) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Vocative आख्यात(ākhyāta) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Accusative आख्यातम्(ākhyātam) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Instrumental आख्यातेन(ākhyātena) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातैः(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याता(ākhyātā) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात्(ākhyātāt) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य(ākhyātasya) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम्(ākhyātānām)
Locative आख्याते(ākhyāte) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु(ākhyāteṣu)

Noun[edit]

आख्यात ‎(ākhyātan

  1. verb (Nir., Prāt.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातम्(ākhyātam)
Gen. sg. आख्यातस्य(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातम्(ākhyātam) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Vocative आख्यात(ākhyāta) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Accusative आख्यातम्(ākhyātam) आख्याते(ākhyāte) आख्यातानि(ākhyātāni)
Instrumental आख्यातेन(ākhyātena) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातैः(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याता(ākhyātā) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात्(ākhyātāt) आख्याताभ्याम्(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य(ākhyātasya) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम्(ākhyātānām)
Locative आख्याते(ākhyāte) आख्यातयोः(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु(ākhyāteṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0129