आख्यात

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Verb[edit]

आख्यात ‎(ākhyāta)

  1. passive past participle of आख्याति ‎(ākhyāti)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातः ‎(ākhyātaḥ)
Gen. sg. आख्यातस्य ‎(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातः ‎(ākhyātaḥ) आख्यातौ ‎(ākhyātau) आख्याताः ‎(ākhyātāḥ)
Vocative आख्यात ‎(ākhyāta) आख्यातौ ‎(ākhyātau) आख्याताः ‎(ākhyātāḥ)
Accusative आख्यातम् ‎(ākhyātam) आख्यातौ ‎(ākhyātau) आख्यातान् ‎(ākhyātān)
Instrumental आख्यातेन ‎(ākhyātena) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातैः ‎(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याताय ‎(ākhyātāya) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात् ‎(ākhyātāt) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य ‎(ākhyātasya) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम् ‎(ākhyātānām)
Locative आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु ‎(ākhyāteṣu)
Feminine ā-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्याता ‎(ākhyātā)
Gen. sg. आख्यातायाः ‎(ākhyātāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative आख्याता ‎(ākhyātā) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्याताः ‎(ākhyātāḥ)
Vocative आख्याते ‎(ākhyāte) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्याताः ‎(ākhyātāḥ)
Accusative आख्याताम् ‎(ākhyātām) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्याताः ‎(ākhyātāḥ)
Instrumental आख्यातया ‎(ākhyātayā) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्याताभिः ‎(ākhyātābhiḥ)
Dative आख्यातायै ‎(ākhyātāyai) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्याताभ्यः ‎(ākhyātābhyaḥ)
Ablative आख्यातायाः ‎(ākhyātāyāḥ) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्याताभ्यः ‎(ākhyātābhyaḥ)
Genitive आख्यातायाः ‎(ākhyātāyāḥ) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम् ‎(ākhyātānām)
Locative आख्यातायाम् ‎(ākhyātāyām) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातासु ‎(ākhyātāsu)
Neuter a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातम् ‎(ākhyātam)
Gen. sg. आख्यातस्य ‎(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातम् ‎(ākhyātam) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Vocative आख्यात ‎(ākhyāta) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Accusative आख्यातम् ‎(ākhyātam) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Instrumental आख्यातेन ‎(ākhyātena) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातैः ‎(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याता ‎(ākhyātā) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात् ‎(ākhyātāt) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य ‎(ākhyātasya) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम् ‎(ākhyātānām)
Locative आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु ‎(ākhyāteṣu)

Noun[edit]

आख्यात ‎(ākhyātan

  1. verb (Nir., Prāt.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of आख्यात
Nom. sg. आख्यातम् ‎(ākhyātam)
Gen. sg. आख्यातस्य ‎(ākhyātasya)
Singular Dual Plural
Nominative आख्यातम् ‎(ākhyātam) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Vocative आख्यात ‎(ākhyāta) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Accusative आख्यातम् ‎(ākhyātam) आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातानि ‎(ākhyātāni)
Instrumental आख्यातेन ‎(ākhyātena) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातैः ‎(ākhyātaiḥ)
Dative आख्याता ‎(ākhyātā) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Ablative आख्यातात् ‎(ākhyātāt) आख्याताभ्याम् ‎(ākhyātābhyām) आख्यातेभ्यः ‎(ākhyātebhyaḥ)
Genitive आख्यातस्य ‎(ākhyātasya) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातानाम् ‎(ākhyātānām)
Locative आख्याते ‎(ākhyāte) आख्यातयोः ‎(ākhyātayoḥ) आख्यातेषु ‎(ākhyāteṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0129