कङ्क

Sanskrit

Alternative forms

Alternative scripts

• কঙ্ক (Assamese script)
• ᬓᬗ᭄ᬓ (Balinese script)
• কঙ্ক (Bengali script)
• 𑰎𑰒𑰿𑰎 (Bhaiksuki script)
• 𑀓𑀗𑁆𑀓 (Brahmi script)
• ကင်္က (Burmese script)
• કઙ્ક (Gujarati script)
• ਕਙ੍ਕ (Gurmukhi script)
• 𑌕𑌙𑍍𑌕 (Grantha script)
• ꦏꦔ꧀ꦏ (Javanese script)
• 𑂍𑂑𑂹𑂍 (Kaithi script)
• ಕಙ್ಕ (Kannada script)
• កង្ក (Khmer script)
• ກງ຺ກ (Lao script)
• കങ്ക (Malayalam script)
• ᡬᠠᢛᡬᠠ (Manchu script)
• 𑘎𑘒𑘿𑘎 (Modi script)
• ᢉᠠᢊᢉᠠ (Mongolian script)
• 𑦮𑦲𑧠𑦮 (Nandinagari script)
• 𑐎𑐒𑑂𑐎 (Newa script)
• କଙ୍କ (Odia script)
• ꢒꢖ꣄ꢒ (Saurashtra script)
• 𑆑𑆕𑇀𑆑 (Sharada script)
• 𑖎𑖒𑖿𑖎 (Siddham script)
• කඞ‍්ක (Sinhalese script)
• 𑩜𑩠 𑪙𑩜 (Soyombo script)
• 𑚊𑚎𑚶𑚊 (Takri script)
• கங்க (Tamil script)
• కఙ్క (Telugu script)
• กงฺก (Thai script)
• ཀ་ངྐ (Tibetan script)
• 𑒏𑒓𑓂𑒏 (Tirhuta script)
• 𑨋𑨏𑩇𑨋 (Zanabazar Square script)

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

• (Vedic) IPA^(key): /kɐŋ.kɐ́/
• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /kɐŋ.kɐ/

Noun

क॒ङ्क • (kaṅká) stem, m

1. a kind of bird of prey
2. heron

Declension

Masculine a-stem declension of क॒ङ्क

	singular	dual	plural
nominative	क॒ङ्कः (kaṅkáḥ)	क॒ङ्कौ (kaṅkáu) क॒ङ्का¹ (kaṅkā́¹)	क॒ङ्काः (kaṅkā́ḥ) क॒ङ्कासः॑¹ (kaṅkā́saḥ¹)
accusative	क॒ङ्कम् (kaṅkám)	क॒ङ्कौ (kaṅkáu) क॒ङ्का¹ (kaṅkā́¹)	क॒ङ्कान् (kaṅkā́n)
instrumental	क॒ङ्केन॑ (kaṅkéna)	क॒ङ्काभ्या॑म् (kaṅkā́bhyām)	क॒ङ्कैः (kaṅkáiḥ) क॒ङ्केभिः॑¹ (kaṅkébhiḥ¹)
dative	क॒ङ्काय॑ (kaṅkā́ya)	क॒ङ्काभ्या॑म् (kaṅkā́bhyām)	क॒ङ्केभ्यः॑ (kaṅkébhyaḥ)
ablative	क॒ङ्कात् (kaṅkā́t)	क॒ङ्काभ्या॑म् (kaṅkā́bhyām)	क॒ङ्केभ्यः॑ (kaṅkébhyaḥ)
genitive	क॒ङ्कस्य॑ (kaṅkásya)	क॒ङ्कयोः॑ (kaṅkáyoḥ)	क॒ङ्काना॑म् (kaṅkā́nām)
locative	क॒ङ्के (kaṅké)	क॒ङ्कयोः॑ (kaṅkáyoḥ)	क॒ङ्केषु॑ (kaṅkéṣu)
vocative	कङ्क॑ (káṅka)	कङ्कौ॑ (káṅkau) कङ्का॑¹ (káṅkā¹)	कङ्काः॑ (káṅkāḥ) कङ्का॑सः¹ (káṅkāsaḥ¹)

• ¹Vedic

Derived terms

• क॒ङ्क॒चित् (kaṅkacít)

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /kɐŋ.kɐ/

Proper noun

कङ्क • (kaṅka) stem, m

1. (in the plural) name of a people
   • c. 400 BCE, Mahābhārata

Declension

Masculine a-stem declension of कङ्क

	plural
nominative	कङ्काः (kaṅkāḥ)
accusative	कङ्कान् (kaṅkān)
instrumental	कङ्कैः (kaṅkaiḥ)
dative	कङ्केभ्यः (kaṅkebhyaḥ)
ablative	कङ्केभ्यः (kaṅkebhyaḥ)
genitive	कङ्कानाम् (kaṅkānām)
locative	कङ्केषु (kaṅkeṣu)
vocative	कङ्काः (kaṅkāḥ)

Etymology 3

Likely borrowed from Dravidian and cognate with Tamil கொக்கு (kokku, “mango tree”).

Pronunciation

• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /kɐŋ.kɐ/

Noun

कङ्क • (kaṅka) stem, m

1. a kind of mango (L.)

Declension

Masculine a-stem declension of कङ्क

	singular	dual	plural
nominative	कङ्कः (kaṅkaḥ)	कङ्कौ (kaṅkau)	कङ्काः (kaṅkāḥ)
accusative	कङ्कम् (kaṅkam)	कङ्कौ (kaṅkau)	कङ्कान् (kaṅkān)
instrumental	कङ्केन (kaṅkena)	कङ्काभ्याम् (kaṅkābhyām)	कङ्कैः (kaṅkaiḥ)
dative	कङ्काय (kaṅkāya)	कङ्काभ्याम् (kaṅkābhyām)	कङ्केभ्यः (kaṅkebhyaḥ)
ablative	कङ्कात् (kaṅkāt)	कङ्काभ्याम् (kaṅkābhyām)	कङ्केभ्यः (kaṅkebhyaḥ)
genitive	कङ्कस्य (kaṅkasya)	कङ्कयोः (kaṅkayoḥ)	कङ्कानाम् (kaṅkānām)
locative	कङ्के (kaṅke)	कङ्कयोः (kaṅkayoḥ)	कङ्केषु (kaṅkeṣu)
vocative	कङ्क (kaṅka)	कङ्कौ (kaṅkau)	कङ्काः (kaṅkāḥ)