पार्वण

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

पार्वण ‎(pārvaṇa)

  1. relating to or at time or of the span between the new and full moon
  2. waxing, full (GṛŚrS., Kāv., Pur., etc.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पार्वण
Nom. sg. पार्वणः ‎(pārvaṇaḥ)
Gen. sg. पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative पार्वणः ‎(pārvaṇaḥ) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणाः ‎(pārvaṇāḥ)
Vocative पार्वण ‎(pārvaṇa) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणाः ‎(pārvaṇāḥ)
Accusative पार्वणम् ‎(pārvaṇam) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणान् ‎(pārvaṇān)
Instrumental पार्वणेन ‎(pārvaṇena) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणैः ‎(pārvaṇaiḥ)
Dative पार्वणाय ‎(pārvaṇāya) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Ablative पार्वणात् ‎(pārvaṇāt) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Genitive पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणानाम् ‎(pārvaṇānām)
Locative पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणेषु ‎(pārvaṇeṣu)
Feminine ī-stem declension of पार्वण
Nom. sg. पार्वणी ‎(pārvaṇī)
Gen. sg. पार्वण्याः ‎(pārvaṇyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पार्वणी ‎(pārvaṇī) पार्वण्यौ ‎(pārvaṇyau) पार्वण्यः ‎(pārvaṇyaḥ)
Vocative पार्वणि ‎(pārvaṇi) पार्वण्यौ ‎(pārvaṇyau) पार्वण्यः ‎(pārvaṇyaḥ)
Accusative पार्वणीम् ‎(pārvaṇīm) पार्वण्यौ ‎(pārvaṇyau) पार्वणीः ‎(pārvaṇīḥ)
Instrumental पार्वण्या ‎(pārvaṇyā) पार्वणीभ्याम् ‎(pārvaṇībhyām) पार्वणीभिः ‎(pārvaṇībhiḥ)
Dative पार्वण्यै ‎(pārvaṇyai) पार्वणीभ्याम् ‎(pārvaṇībhyām) पार्वणीभ्यः ‎(pārvaṇībhyaḥ)
Ablative पार्वण्याः ‎(pārvaṇyāḥ) पार्वणीभ्याम् ‎(pārvaṇībhyām) पार्वणीभ्यः ‎(pārvaṇībhyaḥ)
Genitive पार्वण्याः ‎(pārvaṇyāḥ) पार्वण्योः ‎(pārvaṇyoḥ) पार्वणीनाम् ‎(pārvaṇīnām)
Locative पार्वण्याम् ‎(pārvaṇyām) पार्वण्योः ‎(pārvaṇyoḥ) पार्वणीषु ‎(pārvaṇīṣu)
Neuter a-stem declension of पार्वण
Nom. sg. पार्वणम् ‎(pārvaṇam)
Gen. sg. पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative पार्वणम् ‎(pārvaṇam) पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणानि ‎(pārvaṇāni)
Vocative पार्वण ‎(pārvaṇa) पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणानि ‎(pārvaṇāni)
Accusative पार्वणम् ‎(pārvaṇam) पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणानि ‎(pārvaṇāni)
Instrumental पार्वणेन ‎(pārvaṇena) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणैः ‎(pārvaṇaiḥ)
Dative पार्वणा ‎(pārvaṇā) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Ablative पार्वणात् ‎(pārvaṇāt) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Genitive पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणानाम् ‎(pārvaṇānām)
Locative पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणेषु ‎(pārvaṇeṣu)

Noun[edit]

पार्वण ‎(pārvaṇam

  1. half-month (Jyot.)
  2. sacrifices offered at the new and full moons (GṛS.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पार्वण
Nom. sg. पार्वणः ‎(pārvaṇaḥ)
Gen. sg. पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative पार्वणः ‎(pārvaṇaḥ) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणाः ‎(pārvaṇāḥ)
Vocative पार्वण ‎(pārvaṇa) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणाः ‎(pārvaṇāḥ)
Accusative पार्वणम् ‎(pārvaṇam) पार्वणौ ‎(pārvaṇau) पार्वणान् ‎(pārvaṇān)
Instrumental पार्वणेन ‎(pārvaṇena) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणैः ‎(pārvaṇaiḥ)
Dative पार्वणाय ‎(pārvaṇāya) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Ablative पार्वणात् ‎(pārvaṇāt) पार्वणाभ्याम् ‎(pārvaṇābhyām) पार्वणेभ्यः ‎(pārvaṇebhyaḥ)
Genitive पार्वणस्य ‎(pārvaṇasya) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणानाम् ‎(pārvaṇānām)
Locative पार्वणे ‎(pārvaṇe) पार्वणयोः ‎(pārvaṇayoḥ) पार्वणेषु ‎(pārvaṇeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0622