प्रथमपुरुष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

प्रथमपुरुष ‎(prathamá-puruṣam

  1. (grammar) third person, but literally the "first person" in Sanskrit grammar tradition

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of प्रथमपुरुष
Nom. sg. प्रथमपुरुषः ‎(prathamapuruṣaḥ)
Gen. sg. प्रथमपुरुषस्य ‎(prathamapuruṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रथमपुरुषः ‎(prathamapuruṣaḥ) प्रथमपुरुषौ ‎(prathamapuruṣau) प्रथमपुरुषाः ‎(prathamapuruṣāḥ)
Vocative प्रथमपुरुष ‎(prathamapuruṣa) प्रथमपुरुषौ ‎(prathamapuruṣau) प्रथमपुरुषाः ‎(prathamapuruṣāḥ)
Accusative प्रथमपुरुषम् ‎(prathamapuruṣam) प्रथमपुरुषौ ‎(prathamapuruṣau) प्रथमपुरुषान् ‎(prathamapuruṣān)
Instrumental प्रथमपुरुषेण ‎(prathamapuruṣeṇa) प्रथमपुरुषाभ्याम् ‎(prathamapuruṣābhyām) प्रथमपुरुषैः ‎(prathamapuruṣaiḥ)
Dative प्रथमपुरुषाय ‎(prathamapuruṣāya) प्रथमपुरुषाभ्याम् ‎(prathamapuruṣābhyām) प्रथमपुरुषेभ्यः ‎(prathamapuruṣebhyaḥ)
Ablative प्रथमपुरुषात् ‎(prathamapuruṣāt) प्रथमपुरुषाभ्याम् ‎(prathamapuruṣābhyām) प्रथमपुरुषेभ्यः ‎(prathamapuruṣebhyaḥ)
Genitive प्रथमपुरुषस्य ‎(prathamapuruṣasya) प्रथमपुरुषयोः ‎(prathamapuruṣayoḥ) प्रथमपुरुषाणाम् ‎(prathamapuruṣāṇām)
Locative प्रथमपुरुषे ‎(prathamapuruṣe) प्रथमपुरुषयोः ‎(prathamapuruṣayoḥ) प्रथमपुरुषेषु ‎(prathamapuruṣeṣu)