सुस्वादु

Hindi

Etymology

Borrowed from Sanskrit सुस्वादु (susvādu). By surface analysis, सु- (su-) +‎ स्वादु (svādu).

Pronunciation

(Standard Hindi) IPA^(key): /sʊs.ʋɑː.d̪uː/, [sʊs.ʋäː.d̪uː]

Adjective

सुस्वादु • (susvādu) (indeclinable)

(rare, formal) delicious, tasty
Synonyms: स्वादिष्ट (svādiṣṭ), लज़ीज़ (lazīz)

Related terms

सुस्वाद (susvād, “good taste, tastiness”)
सुस्वादित (susvādit, “made delicious”)

References

McGregor, Ronald Stuart (1993), “सुस्वादु”, in The Oxford Hindi-English Dictionary, London: Oxford University Press, page 1033

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From सु- (sú-) +‎ स्वादु (svādu).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /sús.ʋɑː.du/
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /s̪us̪.ʋɑː.d̪u/

Adjective

सुस्वा॑दु • (súsvādu) stem

having a good taste, well-flavoured, sweet, tasty

Declension

Masculine u-stem declension of सुस्वा॑दु
	singular	dual	plural
nominative	सुस्वा॑दुः (súsvāduḥ)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दवः (súsvādavaḥ)
accusative	सुस्वा॑दुम् (súsvādum)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दून् (súsvādūn)
instrumental	सुस्वा॑दुना (súsvādunā)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभिः (súsvādubhiḥ)
dative	सुस्वा॑दवे (súsvādave)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
ablative	सुस्वा॑दोः (súsvādoḥ)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
genitive	सुस्वा॑दोः (súsvādoḥ)	सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दूनाम् (súsvādūnām)
locative	सुस्वा॑दौ (súsvādau)	सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दुषु (súsvāduṣu)
vocative	सुस्वा॑दो (súsvādo)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दवः (súsvādavaḥ)

Feminine u-stem declension of सुस्वा॑दु
	singular	dual	plural
nominative	सुस्वा॑दुः (súsvāduḥ)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दवः (súsvādavaḥ)
accusative	सुस्वा॑दुम् (súsvādum)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दूः (súsvādūḥ)
instrumental	सुस्वा॑द्वा (súsvādvā)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभिः (súsvādubhiḥ)
dative	सुस्वा॑दवे (súsvādave) सुस्वा॑द्वै (súsvādvai)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
ablative	सुस्वा॑दोः (súsvādoḥ) सुस्वा॑द्वाः (súsvādvāḥ) सुस्वा॑द्वै¹ (súsvādvai¹)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
genitive	सुस्वा॑दोः (súsvādoḥ) सुस्वा॑द्वाः (súsvādvāḥ) सुस्वा॑द्वै¹ (súsvādvai¹)	सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दूनाम् (súsvādūnām)
locative	सुस्वा॑दौ (súsvādau) सुस्वा॑द्वाम् (súsvādvām)	सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दुषु (súsvāduṣu)
vocative	सुस्वा॑दो (súsvādo)	सुस्वा॑दू (súsvādū)	सुस्वा॑दवः (súsvādavaḥ)

¹Brāhmaṇas

Neuter u-stem declension of सुस्वा॑दु
	singular	dual	plural
nominative	सुस्वा॑दु (súsvādu)	सुस्वा॑दुनी (súsvādunī) सुस्वा॑द्वी¹ (súsvādvī¹)	सुस्वा॑दूनि (súsvādūni) सुस्वा॑दु¹ (súsvādu¹) सुस्वा॑दू¹ (súsvādū¹)
accusative	सुस्वा॑दु (súsvādu)	सुस्वा॑दुनी (súsvādunī) सुस्वा॑द्वी¹ (súsvādvī¹)	सुस्वा॑दूनि (súsvādūni) सुस्वा॑दु¹ (súsvādu¹) सुस्वा॑दू¹ (súsvādū¹)
instrumental	सुस्वा॑दुना (súsvādunā)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभिः (súsvādubhiḥ)
dative	सुस्वा॑दुने (súsvādune) सुस्वा॑दये (súsvādaye)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
ablative	सुस्वा॑दुनः (súsvādunaḥ) सुस्वा॑देः (súsvādeḥ)	सुस्वा॑दुभ्याम् (súsvādubhyām)	सुस्वा॑दुभ्यः (súsvādubhyaḥ)
genitive	सुस्वा॑दुनः (súsvādunaḥ) सुस्वा॑देः (súsvādeḥ)	सुस्वा॑दुनोः (súsvādunoḥ) सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दूनाम् (súsvādūnām)
locative	सुस्वा॑दुनि (súsvāduni) सुस्वा॑दौ (súsvādau)	सुस्वा॑दुनोः (súsvādunoḥ) सुस्वा॑द्वोः (súsvādvoḥ)	सुस्वा॑दुषु (súsvāduṣu)
vocative	सुस्वा॑दु (súsvādu) सुस्वा॑दो (súsvādo)	सुस्वा॑दुनी (súsvādunī) सुस्वा॑द्वी¹ (súsvādvī¹)	सुस्वा॑दूनि (súsvādūni) सुस्वा॑दु¹ (súsvādu¹) सुस्वा॑दू¹ (súsvādū¹)

¹Vedic

References

Monier Williams (1899), “सुस्वादु”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1239.