स्तृति

Sanskrit

Pronunciation

• (Vedic) IPA^(key): /stŕ̩.ti/
• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /s̪t̪r̩.t̪i/

Noun

स्तृति॑ • (stṛ́ti) stem, f

1. the act of bestrewing or covering
2. striking down, overthrowing

Declension

Feminine i-stem declension of स्तृति॑

	singular	dual	plural
nominative	स्तृतिः॑ (stṛ́tiḥ)	स्तृती॑ (stṛ́tī)	स्तृत॑यः (stṛ́tayaḥ)
accusative	स्तृति॑म् (stṛ́tim)	स्तृती॑ (stṛ́tī)	स्तृतीः॑ (stṛ́tīḥ)
instrumental	स्तृत्या॑ (stṛ́tyā) स्तृती॑¹ (stṛ́tī¹)	स्तृति॑भ्याम् (stṛ́tibhyām)	स्तृति॑भिः (stṛ́tibhiḥ)
dative	स्तृत॑ये (stṛ́taye) स्तृत्यै॑² (stṛ́tyai²) स्तृती॑¹ (stṛ́tī¹)	स्तृति॑भ्याम् (stṛ́tibhyām)	स्तृति॑भ्यः (stṛ́tibhyaḥ)
ablative	स्तृतेः॑ (stṛ́teḥ) स्तृत्याः॑² (stṛ́tyāḥ²) स्तृत्यै॑³ (stṛ́tyai³)	स्तृति॑भ्याम् (stṛ́tibhyām)	स्तृति॑भ्यः (stṛ́tibhyaḥ)
genitive	स्तृतेः॑ (stṛ́teḥ) स्तृत्याः॑² (stṛ́tyāḥ²) स्तृत्यै॑³ (stṛ́tyai³)	स्तृत्योः॑ (stṛ́tyoḥ)	स्तृती॑नाम् (stṛ́tīnām)
locative	स्तृतौ॑ (stṛ́tau) स्तृत्या॑म्² (stṛ́tyām²) स्तृता॑¹ (stṛ́tā¹)	स्तृत्योः॑ (stṛ́tyoḥ)	स्तृति॑षु (stṛ́tiṣu)
vocative	स्तृते॑ (stṛ́te)	स्तृती॑ (stṛ́tī)	स्तृत॑यः (stṛ́tayaḥ)

• ¹Vedic
• ²Later Sanskrit
• ³Brāhmaṇas