Jump to content

இடையூறு

From Wiktionary, the free dictionary

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

From இடை (iṭai) +‎ உறு (uṟu).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ɪɖɐɪ̯juːrɯ/
  • Audio:(file)

Noun

[edit]

இடையூறு • (iṭaiyūṟu)

  1. obstacle, impediment, hindrance
  2. inconvenience
  3. disturbance

Declension

[edit]
Declension of இடையூறு (iṭaiyūṟu)
singular plural
nominative இடையூறு
iṭaiyūṟu
இடையூறுகள்
iṭaiyūṟukaḷ
vocative இடையூறே
iṭaiyūṟē
இடையூறுகளே
iṭaiyūṟukaḷē
accusative இடையூறை
iṭaiyūṟai
இடையூறுகளை
iṭaiyūṟukaḷai
dative இடையூறுக்கு
iṭaiyūṟukku
இடையூறுகளுக்கு
iṭaiyūṟukaḷukku
benefactive இடையூறுக்காக
iṭaiyūṟukkāka
இடையூறுகளுக்காக
iṭaiyūṟukaḷukkāka
genitive 1 இடையூறுடைய
iṭaiyūṟuṭaiya
இடையூறுகளுடைய
iṭaiyūṟukaḷuṭaiya
genitive 2 இடையூறின்
iṭaiyūṟiṉ
இடையூறுகளின்
iṭaiyūṟukaḷiṉ
locative 1 இடையூறில்
iṭaiyūṟil
இடையூறுகளில்
iṭaiyūṟukaḷil
locative 2 இடையூறிடம்
iṭaiyūṟiṭam
இடையூறுகளிடம்
iṭaiyūṟukaḷiṭam
sociative 1 இடையூறோடு
iṭaiyūṟōṭu
இடையூறுகளோடு
iṭaiyūṟukaḷōṭu
sociative 2 இடையூறுடன்
iṭaiyūṟuṭaṉ
இடையூறுகளுடன்
iṭaiyūṟukaḷuṭaṉ
instrumental இடையூறால்
iṭaiyūṟāl
இடையூறுகளால்
iṭaiyūṟukaḷāl
ablative இடையூறிலிருந்து
iṭaiyūṟiliruntu
இடையூறுகளிலிருந்து
iṭaiyūṟukaḷiliruntu

References

[edit]
  • University of Madras (1924–1936), “இடையூறு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press