உரிச்சொல்

Tamil

Etymology

Compound of உரி (uri) +‎ சொல் (col).

Pronunciation

• IPA^(key): /ʊɾɪt͡ɕːɔl/

Noun

உரிச்சொல் • (uriccol)

1. (grammar) a class of words that mostly serve an attributive function and always have the force of an adjective or adverb.

Declension

l-stem declension of உரிச்சொல் (uriccol)

	singular	plural
nominative	உரிச்சொல் uriccol	உரிச்சொற்கள் uriccoṟkaḷ
vocative	உரிச்சொல்லே uriccollē	உரிச்சொற்களே uriccoṟkaḷē
accusative	உரிச்சொல்லை uriccollai	உரிச்சொற்களை uriccoṟkaḷai
dative	உரிச்சொல்லுக்கு uriccollukku	உரிச்சொற்களுக்கு uriccoṟkaḷukku
benefactive	உரிச்சொல்லுக்காக uriccollukkāka	உரிச்சொற்களுக்காக uriccoṟkaḷukkāka
genitive 1	உரிச்சொல்லுடைய uriccolluṭaiya	உரிச்சொற்களுடைய uriccoṟkaḷuṭaiya
genitive 2	உரிச்சொல்லின் uriccolliṉ	உரிச்சொற்களின் uriccoṟkaḷiṉ
locative 1	உரிச்சொல்லில் uriccollil	உரிச்சொற்களில் uriccoṟkaḷil
locative 2	உரிச்சொல்லிடம் uriccolliṭam	உரிச்சொற்களிடம் uriccoṟkaḷiṭam
sociative 1	உரிச்சொல்லோடு uriccollōṭu	உரிச்சொற்களோடு uriccoṟkaḷōṭu
sociative 2	உரிச்சொல்லுடன் uriccolluṭaṉ	உரிச்சொற்களுடன் uriccoṟkaḷuṭaṉ
instrumental	உரிச்சொல்லால் uriccollāl	உரிச்சொற்களால் uriccoṟkaḷāl
ablative	உரிச்சொல்லிலிருந்து uriccolliliruntu	உரிச்சொற்களிலிருந்து uriccoṟkaḷiliruntu

Derived terms

• பெயருரிச்சொல் (peyaruriccol)

See also

The four parts of speech in Tamil

• பெயர்ச்சொல் (peyarccol)
• வினைச்சொல் (viṉaiccol)
• இடைச்சொல் (iṭaiccol)
• உரிச்சொல் (uriccol)

References

• University of Madras (1924–1936), “உரிச்சொல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• S. Ramakrishnan (1992), “உரிச்சொல்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
• N. Kathiraiver Pillai (1889), “உரிச்சொல்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928