கட்டில்

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kaʈːil/, [kɐʈːil]

Noun[edit]

கட்டில் (kaṭṭil)

  1. bed (piece of furniture)
    Synonym: படுக்கை (paṭukkai)

Declension[edit]

Declension of கட்டில் (kaṭṭil)
Singular Plural
Nominative கட்டில்
kaṭṭil
கட்டில்கள்
kaṭṭilkaḷ
Vocative கட்டிலே
kaṭṭilē
கட்டில்களே
kaṭṭilkaḷē
Accusative கட்டிலை
kaṭṭilai
கட்டில்களை
kaṭṭilkaḷai
Dative கட்டிலுக்கு
kaṭṭilukku
கட்டில்களுக்கு
kaṭṭilkaḷukku
Genitive கட்டிலுடைய
kaṭṭiluṭaiya
கட்டில்களுடைய
kaṭṭilkaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative கட்டில்
kaṭṭil
கட்டில்கள்
kaṭṭilkaḷ
Vocative கட்டிலே
kaṭṭilē
கட்டில்களே
kaṭṭilkaḷē
Accusative கட்டிலை
kaṭṭilai
கட்டில்களை
kaṭṭilkaḷai
Dative கட்டிலுக்கு
kaṭṭilukku
கட்டில்களுக்கு
kaṭṭilkaḷukku
Benefactive கட்டிலுக்காக
kaṭṭilukkāka
கட்டில்களுக்காக
kaṭṭilkaḷukkāka
Genitive 1 கட்டிலுடைய
kaṭṭiluṭaiya
கட்டில்களுடைய
kaṭṭilkaḷuṭaiya
Genitive 2 கட்டிலின்
kaṭṭiliṉ
கட்டில்களின்
kaṭṭilkaḷiṉ
Locative 1 கட்டிலில்
kaṭṭilil
கட்டில்களில்
kaṭṭilkaḷil
Locative 2 கட்டிலிடம்
kaṭṭiliṭam
கட்டில்களிடம்
kaṭṭilkaḷiṭam
Sociative 1 கட்டிலோடு
kaṭṭilōṭu
கட்டில்களோடு
kaṭṭilkaḷōṭu
Sociative 2 கட்டிலுடன்
kaṭṭiluṭaṉ
கட்டில்களுடன்
kaṭṭilkaḷuṭaṉ
Instrumental கட்டிலால்
kaṭṭilāl
கட்டில்களால்
kaṭṭilkaḷāl
Ablative கட்டிலிலிருந்து
kaṭṭililiruntu
கட்டில்களிலிருந்து
kaṭṭilkaḷiliruntu


Descendants[edit]