தும்பிக்கை

Tamil

Etymology

From தும்பி (tumpi, “elephant”) +‎ கை (kai, “hand”). Cognate with Malayalam തുമ്പിക്കൈ (tumpikkai).

Pronunciation

• IPA^(key): /t̪ʊmbɪkːɐɪ̯/

• Audio:

  (file)

Noun

தும்பிக்கை • (tumpikkai)

1. (anatomy) trunk or proboscis, of an elephant

   Synonym: துதிக்கை (tutikkai)

   யானை தனது தும்பிக்கையினாலே பணத்தையெடுக்கும்.

   yāṉai taṉatu tumpikkaiyiṉālē paṇattaiyeṭukkum.

   An elephant would take money with its trunk.

Declension

ai-stem declension of தும்பிக்கை (tumpikkai)

	singular	plural
nominative	தும்பிக்கை tumpikkai	தும்பிக்கைகள் tumpikkaikaḷ
vocative	தும்பிக்கையே tumpikkaiyē	தும்பிக்கைகளே tumpikkaikaḷē
accusative	தும்பிக்கையை tumpikkaiyai	தும்பிக்கைகளை tumpikkaikaḷai
dative	தும்பிக்கைக்கு tumpikkaikku	தும்பிக்கைகளுக்கு tumpikkaikaḷukku
benefactive	தும்பிக்கைக்காக tumpikkaikkāka	தும்பிக்கைகளுக்காக tumpikkaikaḷukkāka
genitive 1	தும்பிக்கையுடைய tumpikkaiyuṭaiya	தும்பிக்கைகளுடைய tumpikkaikaḷuṭaiya
genitive 2	தும்பிக்கையின் tumpikkaiyiṉ	தும்பிக்கைகளின் tumpikkaikaḷiṉ
locative 1	தும்பிக்கையில் tumpikkaiyil	தும்பிக்கைகளில் tumpikkaikaḷil
locative 2	தும்பிக்கையிடம் tumpikkaiyiṭam	தும்பிக்கைகளிடம் tumpikkaikaḷiṭam
sociative 1	தும்பிக்கையோடு tumpikkaiyōṭu	தும்பிக்கைகளோடு tumpikkaikaḷōṭu
sociative 2	தும்பிக்கையுடன் tumpikkaiyuṭaṉ	தும்பிக்கைகளுடன் tumpikkaikaḷuṭaṉ
instrumental	தும்பிக்கையால் tumpikkaiyāl	தும்பிக்கைகளால் tumpikkaikaḷāl
ablative	தும்பிக்கையிலிருந்து tumpikkaiyiliruntu	தும்பிக்கைகளிலிருந்து tumpikkaikaḷiliruntu

References

• University of Madras (1924–1936), “தும்பிக்கை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press