பல்

See also: பல and பால்

Tamil

Pronunciation

• IPA^(key): /pɐl/

• Audio:

  (file)

• Audio (India):

  (file)

Etymology 1

Inherited from Old Tamil 𑀧𑀮𑁰 (pal), from Proto-Dravidian *pal (“tooth”). Cognate with Gondi ପଇ୍ଲ (pal), Kannada ಹಲ್ಲು (hallu), Malayalam പല്ല് (pallŭ), and Telugu పల్లు (pallu).

Noun

பல் • (pal) (plural பற்கள்)

1. (anatomy) tooth
2. fang, tusk
3. cog of a wheel; tooth of a saw or sickle; tooth of a comb
4. fluke of an anchor
5. the inner tooth-like piece, as of garlic, onion, etc
6. small piece of coconut pulp
7. scallop in the border of a garment; indentation; notch

   Synonym: மொக்கு (mokku)

Declension

l-stem declension of பல் (pal)

	singular	plural
nominative	பல் pal	பற்கள் paṟkaḷ
vocative	பல்லே pallē	பற்களே paṟkaḷē
accusative	பல்லை pallai	பற்களை paṟkaḷai
dative	பல்லுக்கு pallukku	பற்களுக்கு paṟkaḷukku
benefactive	பல்லுக்காக pallukkāka	பற்களுக்காக paṟkaḷukkāka
genitive 1	பல்லுடைய palluṭaiya	பற்களுடைய paṟkaḷuṭaiya
genitive 2	பல்லின் palliṉ	பற்களின் paṟkaḷiṉ
locative 1	பல்லில் pallil	பற்களில் paṟkaḷil
locative 2	பல்லிடம் palliṭam	பற்களிடம் paṟkaḷiṭam
sociative 1	பல்லோடு pallōṭu	பற்களோடு paṟkaḷōṭu
sociative 2	பல்லுடன் palluṭaṉ	பற்களுடன் paṟkaḷuṭaṉ
instrumental	பல்லால் pallāl	பற்களால் paṟkaḷāl
ablative	பல்லிலிருந்து palliliruntu	பற்களிலிருந்து paṟkaḷiliruntu

Etymology 2

Determiner

பல் • (pal)

1. combining form of பல (pala, “many, several, a lot of”).

Adjective

பல் • (pal)

1. combining form of பல (pala, “many”)

References

• University of Madras (1924–1936), “பல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press