ரும்மான்

See also: ருமானி

Tamil

Etymology

Borrowed from Arabic رمان (rummān).

Pronunciation

• IPA^(key): /ɾʊmːaːn/

Noun

ரும்மான் • (rummāṉ) (obsolete)

1. pomegranate

   Synonym: மாதுளை (mātuḷai)

Declension

Declension of ரும்மான் (rummāṉ)

	singular	plural
nominative	ரும்மான் rummāṉ	ரும்மான்கள் rummāṉkaḷ
vocative	ரும்மானே rummāṉē	ரும்மான்களே rummāṉkaḷē
accusative	ரும்மானை rummāṉai	ரும்மான்களை rummāṉkaḷai
dative	ரும்மானுக்கு rummāṉukku	ரும்மான்களுக்கு rummāṉkaḷukku
benefactive	ரும்மானுக்காக rummāṉukkāka	ரும்மான்களுக்காக rummāṉkaḷukkāka
genitive 1	ரும்மானுடைய rummāṉuṭaiya	ரும்மான்களுடைய rummāṉkaḷuṭaiya
genitive 2	ரும்மானின் rummāṉiṉ	ரும்மான்களின் rummāṉkaḷiṉ
locative 1	ரும்மானில் rummāṉil	ரும்மான்களில் rummāṉkaḷil
locative 2	ரும்மானிடம் rummāṉiṭam	ரும்மான்களிடம் rummāṉkaḷiṭam
sociative 1	ரும்மானோடு rummāṉōṭu	ரும்மான்களோடு rummāṉkaḷōṭu
sociative 2	ரும்மானுடன் rummāṉuṭaṉ	ரும்மான்களுடன் rummāṉkaḷuṭaṉ
instrumental	ரும்மானால் rummāṉāl	ரும்மான்களால் rummāṉkaḷāl
ablative	ரும்மானிலிருந்து rummāṉiliruntu	ரும்மான்களிலிருந்து rummāṉkaḷiliruntu

References

• University of Madras (1924–1936), “ரும்மான்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press