-φιλος
Greek
Etymology
From Ancient Greek φίλος (phílos, “loving, friendly”).
Pronunciation
Suffix
-φιλος • (-filos) m (when used as a noun)
- added to a noun or adjective to create adjectives and/or nouns denoting something or someone that likes or loves the first element; -phile, -philic:
- Άγγλος (Ánglos, “English”) + -φιλος (-filos) → αγγλόφιλος (anglófilos, “Anglophile”)
- βιβλίο (vivlío, “book”) + -φιλος (-filos) → βιβλιόφιλος (vivliófilos, “book lover, bibliophile”)
- ειρήνη (eiríni, “peace”) + -φιλος (-filos) → ειρηνόφιλος (eirinófilos, “pacifist, pacifistic”)
Declension
For nouns:
Declension of -φιλος
For adjectives:
Declension of -φιλος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | -φιλος • | -φιλη • | -φιλο • | -φιλοι • | -φιλες • | -φιλα • |
genitive | -φιλου • | -φιλης • | -φιλου • | -φιλων • | -φιλων • | -φιλων • |
accusative | -φιλο • | -φιλη • | -φιλο • | -φιλους • | -φιλες • | -φιλα • |
vocative | -φιλε • | -φιλη • | -φιλο • | -φιλοι • | -φιλες • | -φιλα • |
Related terms
- -φιλία (-filía, “-phily, love of”)