Uğur

See also: uğur

Turkish

Etymology

From uğur (“luck”).

Pronunciation

• IPA^(key): /uˈuɾ/, [uːr]

Proper noun

Uğur

1. a male given name

Declension

Declension of Uğur

	singular	plural
nominative	Uğur	Uğurlar / Uğur'lar
definite accusative	Uğur'u	Uğurları / Uğur'ları
dative	Uğur'a	Uğurlara / Uğur'lara
locative	Uğur'da	Uğurlarda / Uğur'larda
ablative	Uğur'dan	Uğurlardan / Uğur'lardan
genitive	Uğur'un	Uğurların / Uğur'ların

Possessive forms of Uğur

	singular	plural
benim (my)	Uğur'um	Uğurlarım
senin (your)	Uğur'un	Uğurların
onun (his/her/its)	Uğur'u	Uğurları
bizim (our)	Uğur'umuz	Uğurlarımız
sizin (your)	Uğur'unuz	Uğurlarınız
onların (their)	Uğur'u	Uğurları