aenigmaticus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from Ancient Greek αἰνῐγμᾰτῐκός (ainĭgmătĭkós).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ae̯.nɪɡˈma.tɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [e.niɡˈmaː.ti.kus]
- Hyphenation: ae‧nig‧ma‧ti‧cus
Adjective
[edit]aenigmaticus (feminine aenigmatica, neuter aenigmaticum, adverb aenigmaticē); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | aenigmaticus | aenigmatica | aenigmaticum | aenigmaticī | aenigmaticae | aenigmatica | |
| genitive | aenigmaticī | aenigmaticae | aenigmaticī | aenigmaticōrum | aenigmaticārum | aenigmaticōrum | |
| dative | aenigmaticō | aenigmaticae | aenigmaticō | aenigmaticīs | |||
| accusative | aenigmaticum | aenigmaticam | aenigmaticum | aenigmaticōs | aenigmaticās | aenigmatica | |
| ablative | aenigmaticō | aenigmaticā | aenigmaticō | aenigmaticīs | |||
| vocative | aenigmatice | aenigmatica | aenigmaticum | aenigmaticī | aenigmaticae | aenigmatica | |
Descendants
[edit]- → Asturian: enigmáticu
- → Galician: enigmático
- → French: énigmatique, ænigmatique (archaic) (learned)
- → Italian: enigmatico
- → Portuguese: enigmático
- → Spanish: enigmático
References
[edit]- “aenigmăticus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “aenigmaticus”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC